# Pliki

> Ze strony Instrukcje panelu Rtorrent 16, wersja 16.27-13O. English: https://www.qnaputilities.com/rtorrent16/docs/files.md

Pliki to menedżer plików wbudowany w panel. Otwiera wszystkie udziały NAS-a w dwóch panelach, na komputerze i na
telefonie, i kopiuje, przenosi, zmienia nazwy, tworzy dowiązania i usuwa pliki i foldery. Działa jak Norton Commander
i Total Commander: te same klawisze funkcyjne, okno F5 i F6 z folderem drugiego panelu i przebieg każdej pracy
zapisany słowami narzędzia z DOS-a. Dłuższa praca, na przykład kopiowanie całego sezonu, trwa w tle, a jej postęp widać
na dole strony.

## Strona

*Rysunek: Pliki z dwoma panelami obok siebie i klawiszami funkcyjnymi pod nimi*

- Ścieżka nad każdą listą pokazuje każdy folder jako plakietkę, w jednej linii. Naciśnij plakietkę, żeby wrócić do
  tego folderu. Gdy ścieżka jest dłuższa niż linia, jak głęboko w bibliotece na telefonie, udział zostaje na początku,
  foldery ze środka zamieniają się w jedną plakietkę **…**, a ostatni folder zostaje na końcu, skrócony w środku, jeśli
  nawet on się nie mieści. Naciśnij **…** albo puste miejsce na końcu ścieżki lub wciśnij Ctrl+L, żeby otworzyć
  **Przejdź do**: całą ścieżkę od udziału w dół, jeden folder w wierszu (ten, w którym jesteś, jest zaznaczony), pole
  do wpisania albo wklejenia ścieżki wewnątrz /share i ostatnie foldery tego panelu.
- Przełączniki paneli w prawym górnym rogu pokazują dwa panele po jednym naraz, obok siebie albo jeden nad drugim.
- Pierwsze ikony u góry prowadzą do folderu: gwiazdka otwiera **Ulubione**, folder z zegarem **Ostatnie foldery**,
  a lupa szukanie. Gwiazdka jest wypełniona, gdy folder panelu jest na liście ulubionych. Grupy ikon dzielą delikatne
  przerywane linie. Na telefonie strona nie ma tytułu, więc ikony zajmują cały wiersz.
- Linia na dole panelu czyta się jak koniec polecenia `dir` z DOS-a: liczba folderów i plików, rozmiar plików i
  wolne miejsce na woluminie, na przykład „12 folderów, 3 pliki, 4.2 GiB · wolne: 3.2 TiB”. Przy zaznaczeniu podaje,
  ile elementów ze wszystkich jest zaznaczonych i ile ważą, na przykład „Zaznaczone: 3 z 37 · 4.1 GiB”. Zaznaczony
  folder liczy się w tle i dolicza swój rozmiar na bieżąco („liczę…”); na szerokim ekranie linia podaje też liczbę
  plików. Linia łamie się tylko między częściami, nigdy w środku liczby.
- Pasek klawiszy funkcyjnych pod panelami naciska klawisze myszą: F2 Zmień nazwę, F3 Podgląd, F4 Edytuj,
  F5 Kopiuj, F6 Przenieś, F7 Nowy folder, F8 Usuń, F9 Menu, F10 Wyjdź.
- Daty mają jeden zapis w każdym języku, `2026-10-31`, a plik zmieniony dzisiaj pokazuje godzinę, `14:05`. Obie
  wartości pochodzą z zegara i strefy czasowej NAS-a. Podpowiedź daty podaje pełną chwilę, `2026-10-31 14:05:09`.
  Rozmiary mają znak dziesiętny języka panelu: `2,9 GiB` po polsku, `2.9 GiB` po angielsku.
- Rozmiar folderu to `<DIR>`, dopóki nie zostanie policzony. Dowiązanie do folderu ma `<LINK>`: Pliki nigdy za nim nie
  idą, więc nigdy go nie liczą i nie dodaje niczego do sumy.

## Otwórz folder

1. Naciśnij **Pliki** w menu. Każdy panel otwiera się w folderze, w którym go ostatnio zostawiłeś, w tej przeglądarce
   i dla Twojego konta; za pierwszym razem na udziałach NAS-a. Link, który wskazuje folder, otwiera ten folder.
2. Otwórz folder podwójnym naciśnięciem jego wiersza albo klawiszem Enter (na telefonie jednym dotknięciem). Pierwszy wiersz każdego
   folderu poniżej udziałów, **[..]** z `<UP-DIR>` w kolumnie Rozmiar, prowadzi folder wyżej, tak jak Backspace i
   strzałka na lewo od ścieżki; kursor staje wtedy na folderze, z którego wyszedłeś. Wstecz w przeglądarce albo gest
   powrotu na telefonie wraca do poprzedniego folderu.

Panel przechodzi do folderu dopiero wtedy, gdy NAS poda jego listę; do tego czasu wiersze czekają, przygaszone. Folder,
którego już nie ma, się nie otwiera, czy to po dotknięciu, Enterze, plakietce ścieżki, czy po Wstecz albo Dalej: panel
zostaje tam, gdzie był, odświeża listę i mówi to w jednej linii, na przykład: Folderu „Browser Station” już nie ma.
Odświeżyłem listę. Folder wskazany w adresie strony albo w linku z innej strony, a także pokazywany folder, gdy ktoś go
usunie, ustępuje najbliższemu folderowi wyżej, który się otwiera, na przykład: Folderu „Browser Station” już nie ma.
Otworzyłem „Rdownload”.

Plakietka folderu w innym miejscu panelu otwiera ten folder w Plikach: lokalizacja pobierania torrenta w Szybkim
dostępie albo w Pełnym widoku, folder pod polem w Ustawieniach, folder na stronie Biblioteka mediów, Seedowanie i
retencja albo Diagnostyka, a także folder wymieniony w komunikacie. Nazwa pliku otwiera folder, w którym plik leży, i
zaznacza ten plik. Folder, którego nie ma, i miejsce poza udziałami się nie otwierają: strona zostaje, a przy
plakietce pojawia się jedno zdanie z powodem. Gdy folderu albo pliku już nie ma, naciśnięcie tego zdania otwiera
najbliższy folder powyżej, który istnieje, bez zaznaczania niczego. Gdy okno o coś pyta albo czeka na Twój wybór (pytanie, przeglądarka
folderów, lista zmian przed zapisem, formularz dodawania), jego plakietki tylko pokazują ścieżkę. **Otwórz w Plikach**
obok lokalizacji pobierania torrenta otwiera folder torrenta; przy torrencie z jednym plikiem otwiera folder, w którym
leży plik, i zaznacza ten plik. Gdy Movie Agent ułożył torrent w bibliotece mediów albo torrent jest w katalogu
ukończonych, przycisk otwiera to miejsce, a jego ikona i nazwa mówią które (przewodnik Torrenty).

## Dwa panele

Pliki mają zawsze dwa panele, lewy i prawy, jak commandery. To, jak się pokazują, zależy od miejsca:

- **Obok siebie**, gdy każdy panel dostaje co najmniej 480 pikseli szerokości, czyli w oknie od 1280 pikseli.
- **Jeden nad drugim**, gdy każdy panel dostaje co najmniej 300 pikseli wysokości, na przykład na tablecie trzymanym
  pionowo.
- **Jeden panel naraz** w pozostałych przypadkach i zawsze na telefonie: przełącznik nad listą podaje folder każdej
  strony, z ikoną lewego panelu przed lewym folderem i ikoną prawego panelu za prawym. Naciśnij stronę w przełączniku,
  naciśnij Tab albo przesuń palcem w bok po liście, żeby zmienić stronę; lista przesuwa się razem z palcem i wraca, gdy
  przesunięcie jest krótkie.

1. Przełączniki paneli w prawym górnym rogu wybierają jeden z trzech układów. Dopóki nie wybierzesz, Pliki biorą
   pierwszy, który się mieści; twój wybór zostaje na tym urządzeniu. Układ, na który brakuje miejsca, jest wyszarzony,
   a jego podpowiedź mówi, czego potrzebuje.
2. Przeciągnij linię między panelami, żeby zmienić ich rozmiar.
3. Naciśnij panel albo klawisz Tab, żeby był aktywny; na ekranie dotykowym to samo robi przesunięcie w lewo na lewym
   panelu albo w prawo na prawym. Aktywny panel ma podświetloną linię u góry. Kopiowanie i
   przenoszenie wysyłają zaznaczenie do drugiego panelu, także gdy nie jest widoczny.

**Commander**, **Navigator** i **Total** w grupie **Motywy** menu ⋯ w prawym górnym rogu dają Plikom dawny wygląd;
znaczek ✓ stoi przy włączonym wyglądzie, a ponowny wybór go wyłącza. Ctrl+Alt+R przełącza po kolei: Commander,
Navigator, Total, wyłączony. Commander daje panelom kolory Norton Commandera: granatowe panele, błękitny
tekst, żółte nagłówki i zaznaczenia, turkusowy pasek kursora i turkusowe klawisze na pasku klawiszy. Navigator
używa średnioszarych paneli DOS Navigatora z czarnym tekstem i granatowymi nagłówkami w jasnym motywie. W
ciemnym motywie panele są ciemnoszare, tekst jasny, a nagłówki żółte. Oba zachowują turkusowy pasek kursora i
zielone przyciski. Total to klasyczny windowsowy wygląd Total Commandera: białe panele z czarnym tekstem,
zaznaczone pozycje na czerwono, granatowy pasek kursora, ścieżka aktywnego panelu w niebieskim pasku tytułu (drugiego
panelu w szarym), szare wypukłe nagłówki kolumn i klawisze funkcyjne. W ciemnym motywie panele są prawie czarne z
jasnym tekstem na ciemnoszarej oprawie. Kolory wybranego wyglądu dostaje reszta Plików, w jasnym motywie tak samo jak w ciemnym:
przyciski paska narzędzi, pasek zaznaczenia, pasek klawiszy na telefonie, lista prac, menu i okna. Wygląd
zostaje w tej przeglądarce, dopóki go nie wyłączysz, i zmienia tylko stronę Pliki.

Naciśnij nagłówek kolumny, żeby sortować według niej; drugie naciśnięcie odwraca kolejność. **Zmodyfikowano** zaczyna
od najnowszych, **Rozmiar** od największych. Foldery stoją nad plikami i trzymają ten sam porządek (według rozmiaru,
gdy jest policzony). **Nazwa** czyta wydanie tak, jak zostało ułożone: najpierw `.nfo`, potem `file_id.diz`, pliki
sum kontrolnych i listy odtwarzania, dalej zawartość wydania i inne pliki, a na końcu zestaw archiwum w jednym bloku z
woluminami po kolei (`nazwa.rar`, `nazwa.r00`, `r01` …, `s00`; `part1` przed `part2`). Insert w dół po woluminach nigdy
nie zaznacza zawartości. Każdy panel pamięta swoje sortowanie.

W folderze z odcinkami albo filmami **Nazwa** trzyma razem pliki jednego odcinka: film, jego `.nfo`, napisy, projekt
Studia i film z lektorem. Odcinek rozpoznaje po `S03E01`, `1x02` albo `Episode 3` w nazwie; pliki filmu mają jego
nazwę, tak jak `Film.mkv`, `Film.pl.srt`, `Film.2.pl.srt` i `Film.mkv.rt16studio`. W grupie pierwszy jest `.nfo`. Na
liście między grupami biegnie przerywana linia, a linie wewnątrz grupy zaczynają się od nazwy, więc ikony jednego
odcinka tworzą jeden blok. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy to pomaga: są co najmniej dwie grupy, a w jednej z nich
przynajmniej dwa pliki. Sezon z samymi odcinkami, folder wydania i folder jednego filmu zostają w kolejności opisanej
wyżej. Kafelki mają tę samą kolejność bez linii; wyniki wyszukiwania i pozostałe kolumny nie są grupowane.

Na telefonie, na kafelkach i w oknach wyboru pliku długa nazwa zajmuje dwie linie i zawsze pokazuje swój koniec: druga
linia zachowuje rozszerzenie i to, co stoi przed nim (`.nfo`, `.pl.srt`, `.2.pl.srt`, `Polski (lektor).mkv`), a
pierwsza jest ucięta w miejscu, gdzie się spotykają. Przytrzymaj wiersz albo najedź na nazwę, żeby zobaczyć ją
całą.

Ikona pliku pokazuje jego typ. Film, dźwięk, obraz, archiwum, obraz płyty, torrent i projekt Studia mają własne
ikony; plik, który rozpoznajesz po rozszerzeniu (napisy, tekst, NFO, kod, sumy kontrolne, PDF), ma ikonę kartki z
rozszerzeniem napisanym w poprzek, na przykład `SRT` albo `NFO`, do czterech znaków. Okna wyboru pliku, na przykład
**Importuj** w Studiu, i lista plików torrenta pokazują te same ikony w tych samych kolorach.

Popularne pliki mają spokojny kolor swojej grupy, na nazwie i ikonie: wideo, muzyka, napisy, obrazy, pliki tekstowe
i NFO, dokumenty, archiwa, obrazy płyt, programy oraz kod i strony; plik `.torrent` i projekt Studia mają wspólną
limonkową zieleń Rtorrent 16. Każdy kolor jest czytelny w każdym motywie, w dzień i w nocy, także w wyglądach retro.
Zaznaczony plik ma kolor zaznaczenia. Z archiwum w woluminach tylko pierwszy ma kolor archiwum; `.r00`, `.s00`, `part2`
i kolejne są przygaszone, żeby oko trafiało na wolumin do otwarcia. Lista klawiszy pod „?” kończy się legendą.

**Lista**, **Belki** i **Kafelki** zmieniają widok aktywnego panelu (Ctrl+1, Ctrl+3, Ctrl+2). Na telefonie te trzy
to jeden przycisk: przy liście i belkach pokazuje siatkę, przy kafelkach listę, a dotknięcie otwiera pod nim krótki
pasek z trzema widokami. Wybór, dotknięcie w innym miejscu albo Esc zamyka pasek.

Kafelki pokazują miniaturę każdego zdjęcia i filmu, także zdjęć HEIC z iPhone'a, a folder z plikiem `folder.jpg`,
`folder.png`, `cover.jpg`, `cover.png`, `poster.jpg`, `poster.png`, `folder.heic` albo `cover.heic` pokazuje ten obraz.
Miniatury powstają na NAS-ie, gdy pierwszy raz są potrzebne, i zostają w folderze tymczasowym pakietu, nigdy obok
twoich plików.

Belki pokazują kartę każdej pozycji i są pomyślane dla folderu z filmami. Folder filmu albo serialu z plikiem `.nfo`
Kodi (`movie.nfo`, `tvshow.nfo` albo `.nfo` nazwany tak jak film obok niego; tak zapisują je Movie Agent, Radarr,
Sonarr i Jellyfin) pokazuje plakat, tytuł, rok i gatunki, ocenę, pierwszych sześciu aktorów (i ilu jest jeszcze) oraz
reżysera. Przy ocenie widać jej serwis: żółty znak IMDb, gdy `.nfo` ma ocenę z IMDb, w innym razie nazwę z pliku, np.
TMDB. Znak po liczbie podsumowuje ocenę:

| Ocena | Znak |
|---|---|
| poniżej 3 | ☠️ |
| od 3 do poniżej 4 | 🤮 |
| od 4 do poniżej 5 | 🫣 |
| od 5 do poniżej 6 | 🤔 |
| od 6 do 6,5 | 👍 |
| powyżej 6,5 do 7 | 😇 |
| powyżej 7 do 7,5 | 🤩 |
| powyżej 7,5 do 8 | ⭐️ |
| powyżej 8 do 8,3 | ⭐️⭐️ |
| powyżej 8,3 do 8,6 | ⭐️⭐️⭐️ |
| powyżej 8,6 | 🔥🔥🔥🔥 |

Każda inna pozycja, także `.nfo` z grafiką tekstową od autorów wydania, pokazuje swój obraz albo ikonę, nazwę, rozmiar
i datę. W trybie zaznaczania okrągłe pole stoi w prawym górnym rogu karty. Pliki czytają `.nfo` tylko kart widocznych na
ekranie, po kilkadziesiąt naraz, i pamiętają je, dopóki folder się nie zmieni albo go nie odświeżysz (Ctrl+R).

## Zaznacz pliki i foldery

Myszą i klawiaturą Pliki działają jak Total Commander. Naciśnięcie wiersza stawia na nim kursor i niczego nie zaznacza;
klawisze i menu działają wtedy na tym wierszu. Podwójne naciśnięcie tego samego wiersza go otwiera; naciśnięcie jednego
wiersza i szybkie naciśnięcie innego niczego nie otwiera. Ctrl i wiersz dodaje go albo odznacza, Shift i wiersz
zaznacza wszystko pomiędzy. Spacja albo Insert zaznacza wiersz pod kursorem i przechodzi niżej; na folderze liczy też
jego rozmiar do kolumny Rozmiar, która do tego czasu pokazuje `<DIR>`. Num+ i Num− zaznaczają albo odznaczają grupę
(`*.mkv`), Num* odwraca zaznaczenie, Ctrl+A zaznacza wszystko. Przeciągnij po pustym miejscu, żeby zaznaczyć to, przez
co przejdzie prostokąt. Do żadnej z tych czynności nie są potrzebne okrągłe pola.

Okrągłe pola na początku wierszy i w rogu kafelków widać tylko w trybie zaznaczania. **Zaznacz** na pasku narzędzi
włącza go w panelu, w którym jesteś, bez zaznaczenia, tak samo myszą jak na telefonie. W trybie zaznaczania naciśnięcie
albo dotknięcie wiersza dodaje go albo odznacza, Shift i naciśnięcie dodaje wszystkie wiersze pomiędzy, menu wiersza
dodaje ten wiersz do zaznaczenia, zamiast je zastąpić, a prostokąt przeciągnięty po pustym miejscu dodaje to, przez co
przejdzie. Tryb kończy **Gotowe**, Esc, gest powrotu albo inny folder; okrągłe pola wtedy znikają.

Pod palcem dotknięcie otwiera wiersz. Dotknięcie ikony wiersza zaznacza go i włącza tryb zaznaczania, tak samo jak
**Zaznacz** w menu, które otwiera przytrzymanie wiersza; samo przytrzymanie niczego nie zaznacza. Palec przesunięty
w dół po okrągłych polach zaznacza każdy wiersz, przez który przejdzie. Gdy tryb zaczął się od dotknięcia ikony,
kończy go też odznaczenie ostatniego wiersza.

Gdy coś jest zaznaczone albo włączony jest tryb zaznaczania, miejsce paska narzędzi zajmuje pasek zaznaczenia: **Zaznacz wszystko** (albo **Odznacz
wszystko**), liczba zaznaczonych, której arkusz ma też **Odwróć zaznaczenie**, **Zaznacz grupę** i **Odznacz
grupę…**, oraz **Gotowe**. Zaznaczony folder liczy się w tle, jeden naraz, z najniższym priorytetem dysków NAS-a.
Liczenie kończy się od razu, gdy folder zostaje odznaczony, panel wychodzi z folderu albo strona jest ukryta dłużej niż
pięć sekund. Rozmiar policzony raz zostaje znany, dopóki strona jest otwarta.

## Menu

*Rysunek: Menu folderu: rząd ikon u góry, pod nim działania i grupy*

Naciśnij wiersz prawym przyciskiem myszy, naciśnij F9 lub Shift+F10 albo ⋯ na końcu wiersza, żeby otworzyć jego menu.
Gdy wiersz jest zaznaczony, menu działa na całe zaznaczenie, a w przeciwnym razie na ten wiersz. Pod nazwą elementu
rząd ikon trzyma zawsze na wierzchu **Wytnij**, **Kopiuj**, **Wklej** (gdy coś czeka na wklejenie), **Zmień
nazwę**, **Udostępnij** i **Usuń**. Dalej są **Otwórz**, **Otwórz za pomocą**, **Kopiuj do** i **Przenieś do**;
potem grupy, każda z liczbą swoich działań (grupa, która miałaby jedno działanie, pokazuje od razu to działanie):
**Utwórz**, **Archiwum**, **Sumy kontrolne**, **Napisy**, **Rozpoznawanie**, **Narzędzia**, **Zaznaczanie** i **Panele**. Naciśnięcie otwiera albo
zamyka grupę. Gdy całe menu mieści się w oknie, wszystkie grupy są otwarte; gdy się nie mieści, grupy startują
zamknięte, lista przewija się pod nazwą i rzędem ikon, a grupa, którą otworzysz, zostaje otwarta na tym urządzeniu.
**Właściwości** są dalej, a **Usuń trwale** na samym końcu, osobno. Naciśnięcie prawym przyciskiem pustego miejsca
otwiera menu samego folderu: wklej, nowy folder, wyślij pliki i zaznacz wszystko w jego rzędzie ikon, a pod nimi
**Rozpoznaj ponownie foldery we wskazanym miejscu**.

## Klawisze

| Klawisz | Działanie |
|---|---|
| ↑ ↓, Home, End, PgUp, PgDn | Przesuwa kursor; z Shiftem zaznacza po drodze |
| Enter | Otwiera |
| Backspace, Alt+↑ | Folder wyżej |
| Ctrl+\ | Do udziałów |
| Alt+←, Alt+→ | Wstecz, dalej |
| Spacja, Insert | Zaznacza i przechodzi niżej |
| Tab | Drugi panel |
| Ctrl+U | Zamienia foldery obu paneli |
| F2, Shift+F6 | Zmienia nazwę |
| F3 | Podgląd: plik otwiera się jako tekst we własnej przeglądarce Plików, folder pokazuje swoje właściwości |
| F4 | Edytuj: plik otwiera się w edytorze Plików |
| F5, F6 | Kopiuj do, przenieś do (najpierw folder drugiego panelu) |
| F7, Shift+F4 | Nowy folder, nowy plik |
| F8, Delete | Przenosi do Kosza |
| Shift+F8, Shift+Delete | Usuwa trwale |
| F9, Shift+F10 | Menu |
| F10 | Zamyka otwarte okno albo menu; gdy nic nie jest otwarte, wychodzi z Plików na stronę Start |
| Ctrl+C, Ctrl+X, Ctrl+V | Kopiuje, wycina, wkleja |
| Esc | Kończy tryb zaznaczania; gdy nic nie jest zaznaczone, anuluje Kopiuj lub Wytnij |
| Ctrl+L | Przejdź do |
| Alt+F7, Ctrl+F | Szukanie |
| ↓, Tab | W szukaniu: do trafień; Enter przechodzi do pliku, Esc albo Shift+Tab wraca do szukania |
| Ctrl+R | Odświeża |
| Alt+Enter | Właściwości |
| Ctrl+Alt+R | Wygląd retro po kolei: Commander, Navigator, Total, wyłączony |
| ? | Lista klawiszy |

## Kopiuj i przenoś

*Rysunek: Okno Kopiuj do: Z:, Do: z listą folderów, Nazwa: i to, co powstanie*

1. Zaznacz, co chcesz skopiować albo przenieść, i naciśnij F5, żeby skopiować, albo F6, żeby przenieść, albo wybierz
   **Kopiuj do** lub **Przenieś do** w menu.
2. Okno pokazuje drogę z jednego miejsca do drugiego. **Z:** podaje folder, z którego pochodzą elementy, i element
   albo ich liczbę; przerywana linia prowadzi do **Do:**, które zaczyna od folderu drugiego panelu, gdy ten panel
   pokazuje folder, a w przeciwnym razie od folderu tego panelu. Pod spodem jest lista folderów: naciśnij folder,
   żeby do niego wejść, **[..]**, żeby pójść wyżej; najwyżej jest lista udziałów (bez pustych folderów QTS HDA_DATA, HDB_DATA…). Ołówek zamienia ścieżkę w pole
   tekstowe na ścieżkę wpisaną ręcznie.
3. Przy jednym elemencie pole **Nazwa:** zawiera jego nazwę; zmień ją, żeby skopiować albo przenieść pod inną nazwą.
   Znak, który nigdy nie może być w nazwie, znika już przy pisaniu, a pod polem widać, który to był.
4. **Powstanie:** na szarej płytce pod polami pokazuje ścieżkę, która będzie istnieć po wszystkim. Jeśli nazwa jest tam zajęta, płytka
   też to mówi; pytanie o nią przychodzi po naciśnięciu przycisku.
5. Naciśnij Enter albo **Kopiuj**.

Miejsce, do którego Pliki nie mogą zapisywać, na przykład sama lista udziałów albo folder tylko do odczytu, wyszarza
przycisk i podaje powód. Gdy okno proponuje miejsce, w którym elementy już leżą (drugi panel pokazuje listę udziałów,
więc Do: zaczyna od tego folderu), przycisk czeka, nazwa jest zaznaczona, a szara linia mówi „Wybierz inny folder albo
zmień nazwę.”; czerwone „Plik lub folder o tej nazwie już istnieje.” pojawia się dopiero wtedy, gdy coś zmienisz, a
nazwa nadal jest zajęta.

## Zajęte nazwy

*Rysunek: Pytanie o zajęte nazwy*

Gdy nazwy w folderze docelowym są zajęte, jedno pytanie rozstrzyga wszystkie: **Zastąp**, **Pomiń** albo **Zachowaj
obie**. Zachowaj obie nadaje nowej kopii nazwę w rodzaju `film (2).mkv`. Folder o zajętej nazwie łączy się z tamtym
folderem, a odpowiedź dotyczy plików w jego środku.

Przeciągnięcie zaznaczenia na drugi panel albo na folder pyta: **Kopiuj tutaj**, **Przenieś tutaj** albo **Dowiąż
tutaj**.

Po **Kopiuj** albo **Wytnij**, w menu lub przez Ctrl+C albo Ctrl+X, nad panelami pojawiają się dwie ikony: **Wklej** i
**Anuluj**. Chowają się, gdy panel się przewija, i wracają, gdy przestanie. Otwórz folder docelowy i naciśnij **Wklej**
albo Ctrl+V: elementy trafiają do folderu na ekranie. Po **Kopiuj** ikony zostają, więc te same elementy możesz wkleić
do kolejnych folderów; po **Wytnij** znikają, gdy elementy zostaną przeniesione. **Anuluj** albo Esc, gdy nic nie jest
zaznaczone, czyści schowek. Tam, gdzie wkleić się nie da, na przykład na liście udziałów, w archiwum albo w Koszu, **Wklej** mówi,
dlaczego.

Przeniesienie na tym samym woluminie to zmiana nazwy i trwa chwilę. Przeniesienie na inny wolumin kopiuje każdy plik,
sprawdza jego rozmiar i dopiero wtedy usuwa oryginał, więc przerwane przenoszenie zostawia każdy plik w jednym albo w
drugim miejscu.

## Praca na dole strony

*Rysunek: Trwające kopiowanie z otwartymi wierszami*

Każde kopiowanie, przenoszenie, usuwanie i liczenie trwa w tle i ma kartę na dole strony, z linią między dwiema
kartami. Nagłówek karty mówi, co robi i jak stoi (**Kopiowanie · W toku**, **Przenoszenie · Czeka**, **Gotowe**,
**Nieudane**), nad jakim plikiem pracuje, ile zostało i z jaką prędkością; pod nim **Z:** i **Do:** stoją jako dwa pola,
każdy folder jako plakietki (na telefonie folder pod swoją etykietą). Gdy nic nie trwa, pasek prac to jedna linia, na
przykład „zakończone: 6 · zatrzymane: 1”; naciśnij ją, żeby zobaczyć karty. Otwiera się sam, gdy praca trwa albo gdy
któraś skończyła się błędem. Naciśnij nagłówek karty, żeby przeczytać resztę przebiegu pod **Dziennik**. **Zatrzymaj**
kończy pracę: częściowo skopiowany plik znika, a pliki skopiowane przed zatrzymaniem zostają. Naraz trwają dwie prace;
kolejna czeka na swoją kolej. Pozycja **Pliki** w menu pokazuje liczbę trwających prac. Komunikat „Nie udało się usunąć folderu roboczego tego zadania; pozostał na
woluminie.” na karcie znaczy, że folder roboczy tej pracy nadal tam jest; karta zostaje, dopóki on nie zniknie.

## Usuń

- **Przenieś do Kosza** (F8 albo Delete) najpierw pyta, jak w commanderach: „Przenieść 3 elementy do Kosza?” z
  folderem, z którego pochodzą. Enter odpowiada „tak”. Zaznaczenie trafia do Kosza panelu na tym samym woluminie;
  strona **Kosz** pokazuje je razem ze wszystkim, co zostało usunięte, a **Przywróć** odkłada je na miejsce.
- **Usuń trwale** (Shift+F8 albo Shift+Delete) usuwa bez Kosza. Pytanie podaje liczbę i rozmiar, na przykład
  „Trwale usunąć 3 elementy (2,4 GB)? Tego nie da się cofnąć.”, a fokus stoi na **Anuluj**. Gdy Kosz nie może
  przyjąć elementów (na tym woluminie nie ma Kosza albo leżą już w Koszu), F8 zadaje właśnie to pytanie.
- **Usuń** na pasku zaznaczenia na telefonie zadaje pytanie o Kosz z **Usuń trwale** jako drugą odpowiedzią.

Pliki nigdy nie usuwają, nie przenoszą ani nie zmieniają nazwy całego udziału, woluminu ani folderów samego pakietu, na
przykład bazy pobierania czy folderu ukończonych. Foldery w ich wnętrzu można usuwać i przenosić jak każde inne. Odmowa
używa słów dawnych narzędzi dyskowych w pełnym zdaniu, z miejscem i powodem w nawiasie, na przykład
`Lokalizacja /share/Download jest zabezpieczona przed zapisem (cały wolumin albo udział).`

## Komunikaty

Każde okno z komunikatem i każda informacja ma po lewej płaską ikonę, która mówi, jaki to komunikat:

| Ikona | Rodzaj | Kiedy |
|---|---|---|
| i w niebieskim kole | Informacja | wynik, na przykład zapisane ustawienie |
| ? w niebieskim kole | Pytanie | pytanie z kilkoma odpowiedziami |
| ! w bursztynowym trójkącie | Ostrzeżenie | coś do rozstrzygnięcia: zajęta nazwa, pytanie, po którym coś zostanie usunięte |
| × w czerwonym kole | Błąd | operacja się nie udała: ścieżka, która nie istnieje, pełny dysk, za mało miejsca |
| Pasek w czerwonym ośmiokącie | Stop | odmowa: zabezpieczone przed zapisem, odmowa dostępu, nie można udostępnić |

Kolory pochodzą z motywu i nigdy nie są kolorem akcentu. Tytuł mówi, czego nie dało się zrobić (**Nie można
rozpakować**, **Nie można przenieść do Kosza**), a zdanie pod nim mówi dlaczego i, jeśli się da, co zrobić:

- `Lokalizacja <ścieżka> jest zabezpieczona przed zapisem (<powód>).`: Pliki tam nie zapisują: lista udziałów, cały
  wolumin albo udział, folder systemowy albo jeden z folderów Rtorrent 16. Jako miejsce docelowe kopiowania,
  przenoszenia albo rozpakowania dodaje `Wybierz folder wewnątrz udziału NAS.` Plik torrenta, który rtorrent udostępnia:
  `Ten plik jest zabezpieczony przed zapisem: należy do torrenta <nazwa>.`
- `Odmowa dostępu do <ścieżka>.`: NAS odmówił. Ścieżka, która prowadzi poza /share: `Nie można otworzyć <ścieżka> w
  aplikacji Pliki, ponieważ prowadzi poza /share.`
- `<ścieżka> nie istnieje.` i `Ta ścieżka nie istnieje.`: elementu albo folderu już nie ma. W dzienniku zadania ten sam
  element ma własny wiersz `Nie znaleziono: <ścieżka>`.
- `<nazwa> już istnieje.`: coś o tej nazwie już tam jest.
- `Dysk pełny: brak wolnego miejsca na <ścieżka>. Zwolnij miejsce i spróbuj ponownie.` i `Za mało miejsca` z wierszem
  **Potrzeba** i **wolne**: na woluminie brak na to miejsca.

Gdy narzędzie, które uruchamiają Pliki (FFmpeg, 7-Zip, UnRAR, RAR, pomocnik montowania), albo system podaje własny
powód, komunikat mówi, co się stało, często z dopiskiem `Szczegóły są w logu usługi.` Słowa narzędzia trafiają do logu
usługi pakietu (**Diagnostyka**, **Logi**, plik **service**). Zadanie, które się nie udało, podaje powód w języku panelu.

## Foldery torrentów

Pliki wiedzą, które foldery mają dane seedowane przez rtorrent. Wiersz z takimi danymi ma znak magnesu.

- Folder z danymi torrentów przeniesiony do Kosza zabiera te torrenty ze sobą: znikają z rtorrenta, a przywrócenie dodaje
  je z powrotem w tym samym miejscu. Pytanie przed przeniesieniem podaje ich nazwy.
- Przeniesienie albo zmiana nazwy takiego folderu podaje rtorrentowi nowe miejsce, więc torrenty dalej się seedują.
- Plik torrenta przeniesiony albo usunięty osobno jest wymieniony w pytaniu („Część torrenta”): rtorrentowi będzie
  potem brakować tego pliku.

## Dowiązania

1. Zaznacz jeden element i wybierz **Utwórz dowiązanie** w menu (w grupie **Utwórz**).
2. Okno jest tym samym oknem co Kopiuj do: **Do:** z listą folderów, **Nazwa:** i szara linia z dowiązaniem i
   ścieżką, do której prowadzi.
3. **Rodzaj:** wymienia każdy rodzaj; ten, którego w danym folderze nie da się utworzyć, jest wyszarzony, a w jego
   linii stoi powód.
   - **Dowiązanie symboliczne** może powstać wszędzie pod /share. W obrębie jednego udziału zapisuje drogę od
     dowiązania do celu, więc działa dalej, gdy udział przeniesiesz na inny wolumin; między dwoma udziałami zapisuje
     ścieżkę celu jako /share/<udział>/…, która działa dalej po ponownym zamontowaniu udziału.
   - **Dowiązanie twarde** to druga nazwa tego samego pliku, na tym samym woluminie.
   - **Replika z dowiązań twardych** tworzy od nowa foldery danego folderu i daje każdemu plikowi w nim drugą nazwę,
     tak jak Movie Agent układa bibliotekę: „Te same foldery, każdy plik jako dowiązanie twarde. Nie zajmuje
     dodatkowego miejsca.”. Działa jako praca w tle, tylko na tym samym woluminie. Plik zmieniony przez jedną z nazw
     zmienia się pod wszystkimi.
4. Naciśnij **Utwórz dowiązanie** (**Replikuj** przy replice z dowiązań twardych).

Lista pokazuje dowiązanie ze znakiem łańcucha, a plik z kilkoma nazwami z plakietką **2 dowiązania**. **Znajdź inne
nazwy** szuka w udziale pozostałych nazw tego samego pliku.

Pliki nigdy nie wychodzą poza /share, także przez dowiązanie symboliczne: dowiązanie prowadzące na zewnątrz widać na
liście, ale się nie otwiera.

QTS trzyma każdy udział jako dowiązanie z /share do folderu udziału na jego woluminie. Na liście udziałów Pliki pokazują
udział jako folder, którym jest, bez znaku dowiązania i bez `<LINK>`; dowiązania zrobione przez ludzi zachowują oba
wszędzie.

## Zmiana nazwy

F2, Shift+F6, **Zmień nazwę** w menu albo drugie naciśnięcie nazwy wiersza, na którym stoi kursor (wolniejsze niż
podwójne naciśnięcie), zamienia nazwę w pole w jej wierszu. Pole ma całą nazwę, a zaznaczona jest część przed
rozszerzeniem (przy folderze cała nazwa). Klawisze zmieniają tylko tekst: Enter zapisuje, Esc zostawia nazwę bez
zmian, a naciśnięcie gdzie indziej zapisuje dobrą nazwę, a złą odrzuca i na chwilę pokazuje powód.

Nazwa nigdy nie zawiera `/` ani `\ : * ? " < > |`, tabulatora czy nowej linii, bo z udziałów korzysta się też z
Windows: taki znak znika przy pisaniu, a pod polem widać, który to był. CON, PRN, AUX, NUL, od COM1 do COM9 i od LPT1
do LPT9, z dowolnym rozszerzeniem, są odrzucane, tak jak nazwa dłuższa niż 255 bajtów. Spacje na obu końcach i kropki na końcu
znikają przy zapisie, tak jak w Windows. Nazwę, którą ma już inny element folderu, Pliki odrzucają komunikatem „Plik
lub folder o tej nazwie już istnieje.”; sama zmiana wielkości liter (`film` na `Film`) jest dozwolona. NAS sprawdza
nazwę jeszcze raz i nigdy nie zapisuje nowej nazwy na elemencie, który w międzyczasie ją zajął.

## Rozpoznaj ponownie (Movie Agent, Game Agent)

Grupa **Rozpoznawanie** uruchamia agenta ręcznie na wybranych folderach, w dowolnym udziale, także takim, którego
Rtorrent 16 nie używa. Okno pokazuje, co agent zrobi, a nic się nie zmienia, dopóki nie naciśniesz **Zastosuj**. Po
**Zastosuj** na dole okna jest **Historia rozpoznawania**: otwiera wiersze na [stronie Scraper](medialib#scraper-page).

- **Rozpoznaj ponownie (Movie Agent)**: jeden folder albo wiele, oraz wszystko w bibliotece Movie Agenta. Do wybranego
  udziału albo folderu kategorii agent wchodzi tak, jak **Rozpoznaj ponownie foldery we wskazanym miejscu** wchodzi do miejsca.
- **Rozpoznaj ponownie (Game Agent)**: jeden folder albo wiele.
- **Popraw nazwę**: jedna pozycja, z formularzem otwartym od razu. Folder spoza biblioteki pyta, który agent ma go
  nazwać.
- **Rozpoznaj ponownie foldery we wskazanym miejscu**, w menu samego folderu: wskaż miejsce w oknie wyboru folderu, potem agenta. Każdy
  folder w tym miejscu to jeden wiersz, a Movie Agent dodaje każdy plik wideo leżący na wierzchu. Do kategorii, czyli
  folderu z samymi podfolderami i bez nazwy wydania, agent wchodzi, najwyżej cztery poziomy poniżej wskazanego miejsca:
  `Filmy/Akcja/` pokazuje wydania ze środka. Folder z plikami na wierzchu, z nazwą wydania albo z sezonem, płytą lub
  własnymi folderami gry w środku zostaje jednym wierszem. Folder z kilkoma wydaniami Movie Agent rozpisuje na osobne
  wydania, a Game Agent zagląda do folderu platformy. W bibliotece Movie Agent pokazuje tytuły. Lista ma najwyżej 500
  folderów i mówi, gdy jest ich więcej.

Każdy folder to jeden wiersz. **Z:** mówi, gdzie jest. **Do:** mówi, dokąd trafi, a znaczek przy tytule mówi jak
(kopia, dowiązanie twarde albo przeniesienie, według ustawień Movie Agenta), gdy folder trafia do biblioteki. Wiersz, który trafia do biblioteki spoza
wybranego folderu, mówi o tym wprost. Wiersz, którego nie da się zmienić, podaje powód i nie ma czynnego pola wyboru, a
folder, którego agenci nigdy nie biorą, zostaje na liście ze swoim powodem.

**Movie Agent.** Tytuł z biblioteki jest rozpoznawany od nowa po swoim `.nfo` i nazwie, a Zastosuj zmienia jego
rozpoznanie. Jeden tytuł wybrany w Plikach otwiera to samo okno co w Bibliotece mediów: tytuł, identyfikator albo link
IMDb, TMDB lub TheTVDB, kandydaci, podgląd każdego przeniesienia, Zastosuj, grafiki i Cofnij. Film albo plik w folderze
tytułu oznacza ten film albo serial, a folder sezonu oznacza swój serial. **Popraw nazwę** przy tytule otwiera dla niego okno Popraw nazwę z Biblioteki mediów.

Folder spoza biblioteki idzie jedną z dwóch dróg; to jedyny wybór w oknie, nad wierszami; jego „?” mówi, co robi każda z nich:

- **Uporządkuj na miejscu**: każdy tytuł dostaje folder w nazewnictwie Plex tam, gdzie leży, przez zmianę nazwy na tym
  samym woluminie. Udział albo dysk z filmami zostaje tam, gdzie jest. Okno otwiera się na tym wyborze,
  chyba że każdy folder leży w folderach pobierania pakietu.
- **Do biblioteki mediów**: folder trafia tam, gdzie każą reguły biblioteki, a wybory pod **Zaawansowane** ustawiają typ mediów,
  widownię, 4K i operację.

[Przewodnik po bibliotece mediów](medialib#tidy) mówi, które wiersze Uporządkuj na miejscu zostawia bez zmian i dlaczego.
Pod każdym wierszem **Dziennik** pokazuje, jak Movie Agent odczytał folder. **Popraw nazwę** przyjmuje tytuł, rok i edycję filmu, tak jak Popraw nazwę w Bibliotece mediów, potem film albo serial, identyfikator albo link IMDb, TMDB lub TheTVDB oraz nazwę folderu, a dla serialu
także sezon i odcinek. **Podgląd** planuje wiersz na nowo według tego, co wpisano.

- Sezon i Odcinek zostają puste, dopóki czegoś nie wpiszesz, i wtedy decydują nazwy plików. Szary tekst pokazuje, co mówi
  nazwa. Sezon bez odcinka umieszcza w tym sezonie każdy plik z folderu. Odcinek może być zakresem: `5-7` to odcinek
  potrójny.
- **Edycja** ma pisownie Movie Agenta jako przyciski (Director's Cut, Remastered, IMAX…); puste pole zostawia edycję, którą
  odczytał Movie Agent.
- **Nazwa folderu** zastępuje tytuł, rok i edycję w nazwie folderu i pliku; mówi to „?” obok pola.
- Poprawiony folder układa Movie Agent, nie FileBot. Tytuł zostaje taki, jak go wpisano: nocny przegląd go nie rusza, a
  kolejna kopia albo odcinek o tej nazwie trafia do niego.

Pobranie, które pakiet już umieścił w `complete/`, jest na liście raz, jako ta kopia, którą biblioteka porządkuje po
pobraniu; wiersz mówi, że torrent seeduje dalej z katalogu pobierania. Przeniesienie wybrane pod **Zaawansowane**, które
zabiera pliki seedowane przez torrent, wymienia ten torrent w wierszu przed **Zastosuj**.

**Game Agent.** Folder dostaje nową nazwę tam, gdzie leży, razem z obrazkami i `game.nfo`, i nigdy nie opuszcza swojego
miejsca. Gra, którą pakiet skopiował do `complete/`, jest na liście jako ta kopia i to ona dostaje nową nazwę; pobranie
zachowuje swoją nazwę i seeduje dalej. Gdy rtorrent nie odpowiada, Game Agent niczego nie zmienia. **Popraw nazwę** przyjmuje tytuł, platformę, rok, identyfikator albo link Steam lub IGDB oraz nazwę folderu. Kolejne
rozpoznanie tego folderu zaczyna od tego, co wpisano.

Zastosuj kończy się wierszami z tym, co się stało:

```text
Rozpoznaj ponownie (Movie Agent)
Rozpoznano ponownie: 1
Dodano do biblioteki: 2
Nie zrobiono: /share/Old/Films/Other.Film-GRP: Dysk pełny
Błąd: 1
Gotowe.
```

Na miejscu zamiast **Dodano do biblioteki: 2** jest **Uporządkowano na miejscu: 2**.

**Czeka w kolejce: 1** znaczy, że Movie Agent ma inne zadanie i weźmie ten folder zaraz po nim. Dodanie folderu do
biblioteki wymaga włączonego Movie Agenta; lista działa także przy wyłączonym.

Agenci nigdy nie biorą plików samego pakietu, Kosza, folderu ukrytego lub systemowego NAS-a, takiego jak `.qpkg` czy
`@Recycle`, ani niczego w środku takiego folderu, ani całego woluminu. Cały udział, wybrany albo wskazany jako miejsce,
to folder tytułów: wierszami są jego foldery, a sam udział zachowuje nazwę. Game Agent omija też folder pobierania, folder etykiety i dane samego torrenta.
Gdy Rtorrent 16 trzyma własne pliki w katalogu bazowym, pomijane są tylko jego foldery `logs`, `settings` i `temp`;
pobrania obok nich są wierszami jak każde inne. Pominięty folder zostaje na liście z powodem pod spodem, na przykład
„To folder Kosza, więc pozostaje bez zmian”.

## Właściwości, szukanie, wysyłanie i pobieranie

- **Właściwości** (Alt+Enter) pokazują rozmiar, daty, właściciela, grupę i uprawnienia, dowiązania, wolumin i torrent,
  którego danymi jest element albo w którego danych leży. Folder, w którym dane torrentów leżą głębiej, podaje tylko ich
  liczbę, np. „Zawiera dane 14 torrentów”. Sam /share to punkt montowania woluminów: nie ma wiersza torrentu, bo dane
  każdego torrentu leżą pod nim, ani przycisku **Policz**, który liczyłby wszystkie woluminy. **Policz** podaje rozmiar
  folderu i liczbę jego plików; dla udziału liczy folder udziału. Dla filmu albo utworu pokazują też
  kontener, długość i ścieżki; gdy trwa konwersja, plik nieodczytany w ostatnich 15 minutach pokazuje w tym miejscu
  **Zajęte**, a **Ponów** pyta jeszcze raz.
- **Szukaj** (Ctrl+F) szuka w folderze i wszystkich jego podfolderach nazw, które zawierają wpisany tekst; wielkość
  liter i znaki diakrytyczne nie mają znaczenia. Pole zajmuje cały pasek panelu i do pierwszej litery pokazuje „Szukaj
  plików rekurencyjnie”; X albo Esc je zamyka. Nazwy wpisuje się jak w DOS-ie: spacja zmienia się w `*` już przy
  pisaniu, więc `halt catch` daje `halt*catch` i znajduje „Halt and Catch Fire S04E01.mkv”. `*` zastępuje dowolny ciąg
  znaków, a `?` jeden znak, więc `s04e0?` znajduje odcinki od S04E01 do S04E09. Wzorzec, który zaczyna się albo kończy
  na `*`, obejmuje całą nazwę: `*.mkv` znajduje pliki z końcówką .mkv, a `halt*` nazwy zaczynające się od halt. Szukanie
  kończy się na 2000 trafień. Strzałka w dół albo Tab w polu szukania przenosi na listę trafień; strzałki, Home, End,
  PgUp i PgDn chodzą po niej, Enter otwiera folder trafienia z kursorem na nim (Przejdź do pliku z Total Commandera), a
  Esc albo Shift+Tab wraca do pola szukania. Esc w polu zamyka szukanie.
- **Wyślij pliki** przesyła pliki z komputera albo telefonu do folderu; upuszczenie plików z komputera na panel robi to samo.
  Przerwane wysyłanie tego samego pliku zaczyna się tam, gdzie się zatrzymało.
- **Pobierz plik** zapisuje plik; kilka elementów albo folder przychodzi jako jeden plik ZIP, który powstaje w tle i czeka
  w wierszu pracy. NAS najpierw zapisuje cały ZIP, tak duży jak pliki, więc od 1000 plików albo 1 GiB Pliki najpierw
  pytają, podając liczbę plików i rozmiar.

**Nowy folder** (F7) i **Nowy plik** (Shift+F4) otwierają okno: **W:** podaje folder, w polu **Nazwa:** wpisujesz
nazwę, a **Powstanie:** pokazuje ścieżkę już w trakcie pisania. Gdy taka nazwa jest już w folderze, przycisk **Utwórz**
jest wyszarzony, a okno mówi dlaczego.

Nowe foldery i pliki dostają właściciela i uprawnienia folderu, w którym powstają. Folder tylko do odczytu, na przykład
migawka, pokazuje **Tylko do odczytu** w linii na dole panelu i nie oferuje niczego, co by go zmieniło.

## Karty

Każdy panel może mieć kilka folderów otwartych na kartach, jak w Total Commanderze. Alt+N otwiera folder panelu
jeszcze raz na nowej karcie, Alt+W zamyka kartę, a Alt+PgDn i Alt+PgUp przechodzą do następnej i poprzedniej karty.
Ctrl+T i Ctrl+W należą do przeglądarki, dlatego karty używają klawisza Alt. Przy dwóch kartach lub więcej nad ścieżką
pojawia się pasek kart: naciśnij kartę, żeby do niej przejść, jej ×, żeby ją zamknąć, a +, żeby dodać nową. Adres
strony zapamiętuje karty, więc po odświeżeniu albo z zapisanego łącza otwierają się te same.

## Szybki podgląd

Alt+Q zamienia drugi panel w podgląd pliku pod kursorem, a podgląd idzie za kursorem: początek tekstu albo pliku NFO,
obraz, klatka filmu albo okładka utworu z informacjami o pliku, a dla folderu jego pliki, rozmiar i okładka. Drugie
Alt+Q przywraca panel. Ctrl+Q też działa w przeglądarce, która go oddaje stronie; Firefox zatrzymuje Ctrl+Q dla siebie,
a lista klawiszy (?) pokazuje, co działa w Twojej. Gdy na komputerze widać jeden panel naraz, przy włączonym podglądzie
widać oba panele. Na telefonie **Szybki podgląd** w menu pokazuje wybrany element na całym ekranie.

## Ulubione i ostatnie foldery

Gwiazdka u góry Plików albo Ctrl+D otwiera **Ulubione**, twoją listę folderów. Każdy wiersz podaje nazwę folderu, a pod
nią jego miejsce. Naciśnij folder, żeby do niego przejść, **Dodaj ten folder**, żeby dopisać folder panelu, **Usuń ten
folder z listy**, żeby go wykreślić, a **Zmień kolejność**, żeby przesuwać foldery w górę i w dół. Folder z zegarem u
góry albo Alt+F12 (Alt+↓) otwiera **Ostatnie foldery**: foldery otwarte w tym panelu, od najnowszego. Obie listy są
zapisane na tym urządzeniu.

## Filtr i zaznaczanie grupy

Zacznij pisać w aktywnym panelu, a panel pokaże tylko nazwy, które zawierają wpisane litery. Wielkość liter i polskie
znaki nie mają znaczenia, a `*` i `?` dopasowują całą nazwę (`*.mkv`). Filtr widać w linii na dole panelu. Esc go
czyści, a Enter zostawia filtr i wraca do listy. Ctrl+S też otwiera filtr.

Num+ (**Zaznacz grupę**) pyta o wzorzec i zaznacza pasujące pliki, Num− (**Odznacz grupę**) odznacza je, a Num*
(**Odwróć zaznaczenie**) odwraca zaznaczenie plików. Wzorce oddziela się znakiem `;` (`*.mkv;*.nfo`), a wzorzec zakończony `/` dotyczy folderów (`Season*/`). Bez klawiatury numerycznej
wpisz +, − albo *, gdy filtr jest zamknięty.

## Porównaj foldery

Shift+F2 porównuje foldery obu paneli według nazwy, rozmiaru i daty zmiany i oznacza wiersze kolorami. Osobny kolor
ma to, co jest tylko w tym panelu, nowszy z dwóch plików i dwa pliki z tą samą datą, ale innym rozmiarem. Reszta jest
przygaszona. Daty różniące się najwyżej o dwie sekundy liczą się jako te same. Linia na dole każdego panelu podaje,
ile jest wierszy każdego koloru, a **Zaznacz różnice** zaznacza oznaczone wiersze w obu panelach, gotowe do F5. Drugie
Shift+F2 usuwa znaczniki.

## Synchronizuj foldery

1. Otwórz oba foldery w dwóch panelach i wybierz **Synchronizuj foldery** w menu folderu.
2. Wybierz kierunek: z lewej na prawą, w obie strony albo z prawej na lewą. Zaznacz **Porównaj też zawartość**, żeby
   pliki o tym samym rozmiarze zostały porównane bajt po bajcie.
3. Naciśnij **Porównaj**. Oba foldery zostaną porównane razem z całą zawartością, a okno pokaże plan: co idzie na
   prawą stronę, co na lewą, co zostaje bez zmian i dlaczego, razem z liczbami. Na razie nic się nie zmienia.
4. Naciśnij **Synchronizuj**. Każdy element jest sprawdzany jeszcze raz przed skopiowaniem. Element, który zmienił się
   po porównaniu, zostaje pominięty, a przebieg pracy podaje go w osobnym wierszu.

Nowszy plik zastępuje starszy dopiero wtedy, gdy jego kopia jest cała. Synchronizacja nigdy niczego nie usuwa: plik,
który jest tylko po jednej stronie, zostaje tam, chyba że kierunek kopiuje go na drugą. Plik należący do torrenta w
Rtorrent 16 nigdy nie zostanie zastąpiony, bo zmieniony bajt zepsułby jego fragmenty. Dwa pliki z tą samą datą i innym
rozmiarem trafiają na listę i zostają bez zmian.

## Zmiana wielu nazw

Zaznacz elementy i naciśnij Ctrl+M (albo **Zmień wiele nazw** w menu).

- **Maska nazwy** i **Maska rozszerzenia** tworzą nową nazwę: `[N]` to stara nazwa bez rozszerzenia, `[E]`
  rozszerzenie, a `[C]` licznik. `Serial - [C]` z dwiema cyframi zmienia trzy odcinki na `Serial - 01.mkv`,
  `Serial - 02.mkv` i `Serial - 03.mkv`.
- Zakres bierze część nazwy albo rozszerzenia, jak w Total Commanderze (tabela niżej). Znak zapytania obok masek je
  wymienia. Znaki liczą się tak, jak je widać: `Ł` albo emoji to jeden znak.
- **Znajdź** i **Zamień na** zmieniają tekst w nowej nazwie, zwyczajnie albo jako **Wyrażenie regularne** (`$1` to
  pierwsza grupa). **Uwzględnij wielkość liter** sprawia, że `a` i `A` to różne litery.
- **Wielkość liter** zmienia całą nazwę na małe albo na wielkie litery.

| Maska | Bierze | `1234567890` daje |
|---|---|---|
| `[N2-5]` | znaki od 2. do 5. | `2345` |
| `[N5-]` | od 5. do końca | `567890` |
| `[N2,5]` | 5 znaków od 2. | `23456` |
| `[N1]` | pierwszy znak | `1` |
| `[N1-5]` | pierwsze 5 | `12345` |
| `[N-5]` | jeden znak, 5. od końca | `6` |
| `[N-5-]` | ostatnie 5 | `67890` |
| `[N-8,5]` | 5 znaków od 8. od końca | `34567` |
| `[N-8-5]` | od 8. do 5. od końca | `3456` |
| `[N2--5]` | od 2. do 5. od końca | `23456` |
| `[N02-9]` | od 2. do 9., zera przed krótką nazwą | `abc` daje `000000bc` |
| `[N 2-9]` | od 2. do 9., spacje przed krótką nazwą | `abc` daje sześć spacji i `bc` |

`[E1-2]`, `[E2-]` i pozostałe formy robią to samo z rozszerzeniem. Zakres dłuższy niż krótka nazwa bierze to, co jest.
Zakres, który nie może istnieć, na przykład `[N5-2]` albo `[N0]`, pokazuje pod polami „[N5-2] nie jest prawidłowym zakresem.”, a
**Zmień nazwę** czeka na poprawkę.

Okno pokazuje każdą nową nazwę od razu podczas pisania. **Zmień nazwę** najpierw sprawdza wszystkie nazwy: dwa
elementy z tą samą nazwą albo nazwa, która już jest zajęta, zatrzymują zmianę, zanim zmieni się jakakolwiek nazwa.
Zmiana nazwy folderu torrenta podaje Rtorrent 16 nowe miejsce, więc torrent dalej działa. **Cofnij ostatnią zmianę
wielu nazw** w menu folderu przywraca poprzednie nazwy. Działa to tylko raz.

## Szukaj w plikach

Alt+Shift+F7 (albo **Szukaj w plikach**) szuka tekstu w plikach folderu panelu i wszystkich jego podfolderów. W razie
potrzeby zaznacz **Wyrażenie regularne** albo **Uwzględnij wielkość liter**, a w **Pliki nie większe niż** wybierz, jak
duże pliki mają być czytane. Pliki binarne są pomijane. Pliki z trafieniami pojawiają się w panelu na bieżąco, każdy z
pierwszym pasującym wierszem i jego numerem. Enter otwiera plik tekstowy na tym wierszu. Szukanie kończy się po
znalezieniu 2000 wierszy albo po 5 minutach, a przebieg pracy podaje powód. Esc przywraca folder.

## Porównaj dwa pliki

Zaznacz dwa pliki w jednym panelu albo po jednym pliku w każdym panelu i naciśnij F3 (albo **Porównaj** w menu; bez
zaznaczenia porównuje ono pliki pod kursorami obu paneli).
Teksty są pokazane obok siebie, z numerami wierszy. Zmienione wiersze są bursztynowe, dodane zielone, usunięte
czerwone, a obie strony przewijają się razem. F7 i Shift+F7 (albo strzałki) przechodzą do następnej i poprzedniej
zmiany. **Ignoruj odstępy** i **Ignoruj wielkość liter** porównują wiersze bez tych różnic. Strona kodowa każdego pliku
jest wykrywana sama (UTF-8, Windows-1250 albo ISO-8859-2 dla polskich napisów, Windows-1251 albo KOI8-R dla rosyjskich,
CP437 dla NFO), a listy nad wierszami pozwalają ją zmienić. Duży plik jest czytany po kawałku podczas przewijania, nigdy
w całości.

Pliki binarne i teksty większe niż 32 MB są porównywane bajt po bajcie: „Pliki różnią się w bajcie 0x…”, a pod spodem
bajty obu plików w tym miejscu. **Następna różnica** szuka dalej.

## Podziel i połącz

**Podziel** w menu pliku tnie go na części (`film.mkv.001`, `film.mkv.002` …) o wybranym rozmiarze, na przykład
700 MB na płytę CD albo 4095 MB na dysk FAT32, obok pliku albo w drugim panelu. Razem z częściami powstaje plik
kontrolny: `.crc` z Total Commandera (nazwa, rozmiar i CRC32 pliku) albo `.sfv` (każda część ze swoim CRC32).

**Połącz** na pierwszej części, na pliku `.crc` albo `.sfv` składa części z powrotem. Z plikiem `.crc` sprawdzany jest
rozmiar i CRC32 połączonego pliku, z plikiem `.sfv` każda część podczas czytania. Uszkodzona albo brakująca część
zatrzymuje łączenie, a niepełny plik nie zostaje na dysku.

## Uprawnienia i właściciel

**Uprawnienia** w menu zmieniają uprawnienia, właściciela i grupę. Pod każdym polem wyboru widać obecne uprawnienia
(`rw-r--r-- (0644)`). Zaznacz pola (odczyt, zapis i wykonywanie dla właściciela, grupy i pozostałych) albo wpisz liczbę
ósemkową (`755`); jedno i drugie zmienia się razem, a obok liczby widać uprawnienia rozpisane literami. Foldery i pliki mają osobne uprawnienia, więc z
opcją **Razem z całą zawartością** foldery mogą dostać `755`, a pliki `644` za jednym razem. Właściciela i grupę
wybierasz spośród użytkowników i grup NAS-a. Zanim naciśniesz **Zastosuj**, linia na dole okna podaje, ile folderów i
plików się zmieni. Główny folder udziału i foldery, których używa Rtorrent 16, nigdy się nie zmieniają. Dowiązanie
może dostać tylko nowego właściciela i grupę; to, na co wskazuje, zostaje bez zmian.

## Klawisze tych narzędzi

| Klawisz | Działanie |
|---|---|
| Num+, Num−, Num* (albo +, −, *) | Zaznacz grupę, Odznacz grupę, Odwróć zaznaczenie (pliki) |
| Pisanie, Ctrl+S | Filtr po nazwie (Esc go czyści) |
| Alt+Q (Ctrl+Q poza Firefoksem) | Szybki podgląd w drugim panelu |
| Alt+N, Alt+W | Nowa karta, zamknij kartę (Ctrl+T i Ctrl+W należą do przeglądarki) |
| Alt+PgDn, Alt+PgUp | Następna karta, poprzednia karta |
| Ctrl+D | Ulubione |
| Alt+F12, Alt+↓ | Ostatnie foldery |
| Shift+F2 | Porównaj foldery |
| F3 | Porównaj dwa zaznaczone pliki |
| Ctrl+M | Zmiana wielu nazw |
| Alt+Shift+F7 | Szukaj w plikach |

Na telefonie każde z tych narzędzi jest w menu: w menu folderu karty, Ulubione, Ostatnie foldery, filtr, wzorce,
porównanie, synchronizacja i szukanie, a w menu zaznaczenia porównanie plików, zmiana wielu nazw, dzielenie, łączenie
i uprawnienia.

## Podgląd i edycja tekstu

1. Otwórz plik tekstowy, plik `.nfo` albo plik konfiguracji klawiszem Enter albo podwójnym naciśnięciem. Otwiera się
   tylko do odczytu, z kolorami dla swojego rodzaju pliku.
2. Naciśnij **Edytuj** albo otwórz plik klawiszem F4, żeby go zmienić. Ctrl+S zapisuje, Ctrl+F szuka i zamienia, Ctrl+G
   przechodzi do wiersza.
3. Zamknij go krzyżykiem albo klawiszem Escape. O niezapisane zmiany edytor najpierw pyta.

Pasek u góry pokazuje nazwę pliku, małą plakietkę z trybem (**Podgląd**, **Edycja** albo **Hex**) i pod nią folder
jako plakietki. Długa nazwa jest skracana w środku, więc jej koniec i rozszerzenie zostają. Na telefonie w pasku
zostają Znajdź, Zapisz i Zamknij; Edytuj, Przejdź do wiersza i stronę kodową znajdziesz pod przyciskiem ⋯. Tekst ma
12 px na telefonie i 13 px na komputerze, a powiększanie dwoma palcami działa jak na każdej stronie.

Plik `.nfo` albo `file_id.diz` wygląda tak, jak na ekranie DOS-a, więc jego grafika się nie rozjeżdża: bajty są
czytane w stronie kodowej 437 (CP437), a tekst jest rysowany czcionką IBM VGA 8x16, w której każdy blok (░ ▒ ▓ █ ▀ ▄)
i każda pojedyncza i podwójna linia ramki ma tę samą szerokość. Tej samej szerokości są też znaki, których ekran DOS-a
nie znał, na przykład grube albo zaokrąglone linie ramek w NFO zapisanym w UTF-8. Wiersze stykają się bez przerwy,
tabulator przechodzi do następnej kolumny co 8, a wiersze się nie zawijają. Na komputerze czcionka ma 16 px, na telefonie jest mniejsza, do
8 px, tak żeby NFO na 80 kolumn zmieściło się na ekranie; szerszą grafikę przewija się w bok. Na komputerze pasek na dole podaje
czcionkę i jej licencję. Szybki podgląd rysuje `.nfo` tak samo.

Znajdź (Ctrl+F albo lupa) otwiera pasek pod górnym paskiem. Pokazuje liczbę wyników („3 z 120”), a strzałki, Enter,
F3 i Shift+F3 przechodzą do następnego i poprzedniego wystąpienia. Wielkość liter nie ma znaczenia, dopóki nie
naciśniesz **Aa**. W edytorze ten sam pasek także zamienia.

Logi otwierają się jako tekst: `service.log`, jego starsze kopie `service.log.1` i `service.log.2.gz`, plik `.err`
procesu w tle oraz pliki `.out` i `.jsonl`. Kopia `.gz` jest rozpakowywana do czytania. Plik z rozszerzeniem, którego
Pliki nie znają, otwiera się jako tekst, gdy jego pierwsze bajty są tekstem. Log otwiera się na najnowszych wierszach.
Logi pakietu i pliki `.gz` są tylko do odczytu.

Edytor zachowuje stronę kodową i końce wierszy pliku: polski tekst w Windows-1250 albo ISO-8859-2, rosyjski w
Windows-1251 albo KOI8-R czy scenowy plik `.nfo` w CP437 zapisuje się z powrotem tak samo. Plik, który nie jest w
UTF-8, otwiera się w stronie kodowej, która odczytuje go najlepiej. **Strona kodowa** wczytuje plik jeszcze raz w
innej. Pliku zmienionego na NAS-ie od otwarcia edytor nie nadpisuje bez pytania. Plik torrenta seedowanego przez
rtorrent otwiera się tylko do odczytu, bo zmieniony bajt zepsułby fragmenty torrenta. Plik większy niż 8 MiB otwiera się
tylko do odczytu, w częściach po 8 MiB, które zaczynają się i kończą na całych wierszach: log na ostatniej części, każdy
inny plik na pierwszej. **Poprzednia część** i **Następna część** przechodzą po nim, a Znajdź liczy wyniki w części na
ekranie. Plik z bajtem zerowym w pierwszych 8 KiB (poza plikiem `.nfo`) nie jest tekstem: Pliki to mówią i proponują
**Otwórz w Hex**.

## Obrazy

Obraz otwiera się nad stroną. Kółko myszy, gest szczypania albo + i − powiększają; przeciąganie przesuwa; 0 dopasowuje
obraz do ekranu, a 1 pokazuje go piksel w piksel; ← i → przechodzą do innych obrazów folderu; Escape zamyka. Obrazy TIFF
i JPEG 2000 są pokazywane przez kopię zrobioną na NAS-ie.

Zdjęcia HEIC i HEIF (`.heic` z iPhone'a, `.hif` z aparatu) otwierają się tak samo w każdej przeglądarce, nie tylko w
Safari: NAS robi kopię do 2048 pikseli na dłuższym boku, obróconą tak, jak trzymano telefon, w kolorach zdjęcia; zdjęcie
HDR jest dopasowane do zwykłego ekranu. Wiersz pod nazwą podaje rozmiar samego zdjęcia, a przy zdjęciu większym niż 100
milionów pikseli dopisuje **Pokazane w mniejszym rozmiarze**: NAS pokazuje wtedy małą kopię, którą aparat zapisał w
pliku. Pobieranie zapisuje oryginalny plik. Film z Live Photo, czyli plik `.MOV` o tej samej nazwie, gra w odtwarzaczu
tam, gdzie przeglądarka dekoduje HEVC: Safari tak, Chrome i Edge potrzebują do tego sprzętowego dekodera.

## Odtwarzanie filmów i muzyki

Film odtwarza się w odtwarzaczu panelu, zadokowanym na dole strony, z innymi filmami folderu na liście. Utwór otwiera
odtwarzacz muzyki z albumami, okładkami i plikami cue folderu, tak jak dla torrenta. Pliki, których dźwięku albo obrazu
przeglądarka nie odtworzy, NAS przekształca w trakcie odtwarzania.

## Napisy

1. Wybierz **Napisy** w menu filmu (`.mkv`, `.avi`, `.mov`, `.mp4`, `.m2ts`, `.ts` albo `.wmv`).
2. Okno pyta od razu wszystkie serwisy. Wynik **Dokładne (hash)** powstał dla tego właśnie pliku. Wynik **Nazwa** pasuje
   do nazwy filmu albo odcinka, a procent mówi, jaka część nazwy wydania się zgadza.
3. Wybierz wiersz. **Podgląd** pokazuje pierwsze linie; **Pobierz napisy** zapisuje je obok filmu jako `Film.pl.srt`;
   **Pobierz jako domyślne** zapisuje je jako `Film.srt`, czyli nazwę, którą odtwarzacze biorą najpierw.
4. Gdy plik o tej nazwie już jest, okno pyta. **Zachowaj obie** zapisuje nowe napisy jako `Film.2.pl.srt` (potem
   `Film.3.pl.srt`): język zostaje ostatnią częścią nazwy, tam gdzie szukają go Plex, Jellyfin, Kodi, VLC i odtwarzacz
   panelu. Drugie domyślne napisy dostają nazwę z językiem, `Film.pl.srt`. **Zastąp** zapisuje nowe napisy w
   miejsce tamtego pliku; nie ma tej opcji dla pliku torrenta ani wtedy, gdy rtorrent nie odpowiada. **Anuluj** niczego nie
   zapisuje. Plik, który już jest, nigdy nie zmienia nazwy. Gdy obok filmu leżą już dokładnie te same napisy, nic się nie
   zapisuje, a okno pokazuje **Już jest**.

Odtwarzacz panelu czyta też `Film.pl.old.srt` i `Film.pl (2).srt` jako polskie napisy.

Napisy zapisują się w UTF-8. Napisy MicroDVD, MPL2, TMPlayer, SubViewer i SAMI są przy tym zamieniane na SRT, a
MicroDVD zgrywa się z liczbą klatek na sekundę zapisaną w ich pierwszej linii (na przykład `{1}{1}23.976`), a gdy jej
nie ma, z liczbą klatek samego filmu. Języki idą w
kolejności z części **Napisy** na karcie ustawień strony **Biblioteka mediów** (puste: język panelu, potem angielski); wpisz w oknie inne i
naciśnij **Szukaj**, żeby poszukać jeszcze raz.

Przy kilku zaznaczonych filmach **Napisy dla plików: 12** zapisuje najlepsze napisy dla każdego filmu jako zadanie na
dole strony: dokładne, jeśli są, a jeśli nie, najlepiej pasujące po nazwie, jeśli pasuje co najmniej połowa nazwy filmu.
Napisy, które już są, zostają. Pole **Języki** przyjmuje języki w kolejności, w jakiej mają być szukane, na przykład `pl,en`;
puste oznacza kolejność ustawioną w części **Napisy** na karcie ustawień strony **Biblioteka mediów** (mówi to jego „?”).
Napisy24 nie jest pytany o kilka filmów, bo odpowiada tylko dla jednego filmu naraz.

Znak „?” obok tytułu każdego z tych dwóch okien otwiera ten rozdział.

### Konwertuj do SRT

Napisy, których odtwarzacz nie odczyta, zamieniają się w plik SRT obok filmu. Wybierz **Konwertuj do SRT** w grupie
**Napisy** w menu jednego pliku z napisami:

- Napisy tekstowe w pliku `.sub`, `.txt`, `.smi` albo `.sami` (MicroDVD `{100}{150}`, MPL2 `[10][15]`, TMPlayer
  `00:01:02:`, SubViewer, SAMI) są konwertowane od razu, a nowy plik zostaje zaznaczony. Pliki sprawdzają, co jest w
  środku: plik `.txt` ma to polecenie, gdy leży obok filmu albo zawiera napisy, a plik `.srt`, gdy zawiera
  inny format (MPL2 zapisane jako `.srt`) albo SRT w innym kodowaniu niż UTF-8. Taki plik `.srt` jest zapisywany na
  miejscu w UTF-8, a oryginał trafia do Kosza; gdy plik należy do torrenta, nowy zapisuje się obok jako `Film.2.pl.srt`,
  żeby dane torrenta się nie zmieniły. Tekst może być w UTF-8, UTF-16, Windows-1250 albo ISO-8859-2. MicroDVD liczy
  klatki: czasy biorą się z liczby klatek na sekundę zapisanej w pierwszej linii, a gdy jej nie ma, z liczby klatek
  filmu; gdy nie ma żadnej z nich, okno pyta o nią (23,976 dla większości filmów, 25 dla europejskiej telewizji i DVD).
- Napisy w postaci obrazów (plik `.sup` z Blu-ray, plik `.idx` z DVD razem z plikiem `.sub`) odczytuje rozpoznawanie
  tekstu na NAS. Działa to jako zadanie na dole strony. Po zakończeniu przycisk **Otwórz Studio** w wierszu zadania
  otwiera film z nowymi napisami jako ścieżką, żeby można je było sprawdzić: tekst odczytany z obrazów może zawierać
  błędy. Powiadomienie o zadaniu otwiera to samo miejsce. Ścieżki napisów w postaci obrazów zapisane w samym filmie
  konwertuje się tak samo w **Narzędziach MKV** (w **Wyodrębnij** każda ścieżka PGS albo VobSub ma własny
  przycisk **Konwertuj do SRT**) albo poleceniem **Utwórz ścieżkę SRT** z menu ścieżki w **Studiu**.

Nowy plik dostaje nazwę filmu z tego samego folderu (`Film.pl.srt`; gdy nazwy się różnią, jedynego filmu w folderze),
z językiem z nazwy pliku napisów albo ze ścieżki, a gdy tekst ma polskie litery, z polskim. Plik, który już jest, nigdy
nie jest zastępowany: nowy dostaje nazwę `Film.2.pl.srt`. Oryginalny plik z napisami zostaje bez zmian. Rozpoznawanie
tekstu czyta polski, angielski, niemiecki i francuski; inne języki czyta jako polski i angielski.

Gdy pobieranie się kończy, jego własne pliki MicroDVD, MPL2, TMPlayer, SubViewer i SAMI obok filmu (albo w folderze pod
nim, na przykład `Subs`) dostają tak samo swój plik SRT, zanim Biblioteka mediów zabierze film. Plik `.srt` z innym
formatem albo innym kodowaniem jest zapisywany na miejscu, gdy pobieranie się kończy i gdy Biblioteka mediów umieszcza
film, a oryginał trafia do Kosza; plików torrenta nic nie zmienia. Pobrania z etykietą **seed** albo **upload** zostają
nietknięte.

Serwisy to NapiProjekt (polskie, po hashu), Napisy24 (polskie, po hashu, z Twoim loginem Napisy24, jeden film naraz),
OpenSubtitles.com (po hashu i po nazwie), SubDL (po nazwie, z darmowym kluczem Twojego konta SubDL) i Addic7ed przez
Gestdown (odcinki seriali). Loginy i klucz wpisuje się w części **Napisy** na karcie ustawień strony **Biblioteka mediów**; serwis bez klucza
mówi „Potrzebny klucz”. Bez konta OpenSubtitles NAS może pobrać z OpenSubtitles 5 napisów dziennie; Twoje konto daje
więcej. Podgląd liczy się tam jako pobranie; **Pobierz napisy** po **Podglądzie** nie liczy się drugi raz.
Rtorrent 16 łączy się z OpenSubtitles własnymi kluczami, więc nie potrzebujesz własnego klucza. Klucze nie zmieniają
liczby napisów, które możesz pobrać. Gdy dzienne pobrania się skończą (z Twojego konta albo 5 dla NAS bez konta), okno
mówi to wprost i podaje godzinę, o której wrócą, na przykład „OpenSubtitles: dziś nie zostało już pobrań, kolejne o
00:00 UTC”. Do tej godziny Pliki nie próbują pobierać napisów z OpenSubtitles.

Nad wynikami każdy serwis ma swoją plakietkę: nazwę, kolor i ikonę stanu oraz liczbę znalezionych napisów, jeśli jakieś
znalazł. Kolor akcentu motywu oznacza znalezione napisy; szary, że serwis nic nie znalazł albo go nie pytano (**Tylko
polskie**, **Tylko odcinki seriali**); przerywana ramka, że potrzebny jest klucz albo login; żółty, że serwis odrzucił
login albo klucz, że dzienne pobrania się skończyły albo że prosi o chwilę przerwy; czerwony to brak połączenia, brak
odpowiedzi na czas albo inny błąd. Dotknij plakietki albo wskaż ją myszą, żeby przeczytać zdanie serwisu, na przykład
„SubDL odrzucił klucz” albo „NapiProjekt zwrócił błąd (HTTP 503). Spróbuj ponownie później.”; gdy zdanie wskazuje część
**Napisy** na stronie **Biblioteka mediów**, jest odnośnikiem do niej. W czasie szukania plakietki czekają i wypełniają się
razem. NapiProjekt przyjmuje jedno pytanie na 10 sekund z jednego adresu, więc przy polskich i angielskich druga
odpowiedź przychodzi około 11 sekund po pierwszej. W teście 2 listopada 2026 Napisy24 odrzucił zwykłe konto, które jego
strona przyjmowała. Gdy Napisy24 odrzuci login, Pliki nie wysyłają go ponownie, dopóki go nie zmienisz w części **Napisy** na
karcie ustawień strony **Biblioteka mediów**.

Do serwisów trafiają tylko hashe filmu, jego rozmiar i nazwa, nigdy jego folder ani to, co jest w środku.

## Szybko utwórz film z lektorem

**Szybko utwórz film z lektorem** czyta napisy filmu na głos w innym języku, jak polski lektor, i zapisuje obok filmu nowy plik MKV z tym
lektorem jako dodatkową ścieżką audio, w jednym kroku. Mówi to pierwszy wiersz okna: „Tworzy obok nowy film z lektorem. Ten
film pozostaje bez zmian.”; „?” obok tytułu okna otwiera ten rozdział. Ścieżkę z lektorem do edycji i miksowania w Studiu daje
[Utwórz nową ścieżkę z lektorem](studio#voice-over-track). Na silniku wbudowanym, domyślnym bez klucza API, wszystko dzieje się na NAS-ie, a napisy
nie opuszczają NAS-a.

1. Wybierz **Narzędzia › Szybko utwórz film z lektorem** w menu jednego filmu. W Studiu ma to też menu ścieżki napisów, która pochodzi
   z jednej ze ścieżek napisów filmu, i **Informacje** tej ścieżki.
2. Okno pokazuje, co wybrało za Ciebie. Każde z trzech pól możesz zmienić.

*Rysunek: Okno Szybko utwórz film z lektorem*

| Część | Co to jest |
| --- | --- |
| Napisy | Tekstowe ścieżki napisów filmu oraz pliki SRT, ASS, SSA i WebVTT obok niego, których nazwa zaczyna się od nazwy filmu. Pełna ścieżka idzie przed wymuszoną, a zwykła przed SDH; spośród nich ta z największą liczbą linii. Napisy-obrazki (PGS, VobSub) są na liście, ale nie da się ich wybrać, bo nie mają tekstu do przeczytania. |
| Język docelowy i Ścieżka audio | Z głosem wbudowanym: polski, niemiecki, niderlandzki, szwedzki, francuski, włoski albo angielski, czyli języki, dla których NAS ma głos. Gdy czyta OpenAI albo ElevenLabs, także japoński i chiński. Okno otwiera się z pierwszym z tych języków, który jest na liście: polski przy polskim panelu, język wybrany ostatnio tutaj albo w oknie **Przetłumacz napisy** w Studiu, język panelu, polski. Lektor idzie na domyślną ścieżkę audio filmu, a gdy jej nie ma, na pierwszą. |
| Dane | Nazwy i wartości: **Tłumaczenie** i **Głos** (kto wykonuje pracę), **Pierwsze użycie** (co pobiera pierwsze użycie), **Kanał** (dokąd trafia głos), **Wysyłane do OpenAI** albo **Wysyłane do ElevenLabs** (ile napisów i znaków dostaje usługa), **Nowy film** (nazwa nowego pliku) i **Potrzebne miejsce**. „?” po wartości ją objaśnia. |
| Utwórz film | Uruchamia zadanie, które robi nowy plik MKV. |
| Zapisz same napisy | Uruchamia zadanie, które zapisuje obok filmu tylko przetłumaczone napisy, bez lektora, jako `Film.pl.srt` (`Film.pl.ass` dla napisów ASS). Działa też dla filmu MP4, do którego nie da się dodać lektora. |

Pod wierszami część **Zaawansowane** mówi, z czego skorzysta zadanie, na przykład **Zaawansowane · Domyślnie: Wbudowany (na NAS-ie),
Argos; Wbudowany (na NAS-ie), Piper, darkman**. Po rozwinięciu ma części **Tłumaczenie** (gdy napisy trzeba przetłumaczyć) i **Synteza
mowy**, każdą z polami **Silnik** i **Model**, a synteza mowy także pole **Głos** z przyciskiem odtwarzania. Wybór obowiązuje
tylko w tym zadaniu. Ustawienia domyślne to pola **Tłumaczenie napisów**, **Synteza mowy (napisy → mowa)** i **Głos** w miejscu
**Biblioteka mediów → Tłumaczenie i mowa (AI)**, te same, z których korzysta Studio.

Dla dźwięku filmu część **Zaawansowane** ma też **Kanały**, a **Kanał** pod polami mówi, dokąd trafi głos, na przykład
**Centralny (C)** albo **Lewy i prawy (L, R)**. W ścieżce stereo pole **Kanał centralny** pozwala wybrać **Wyodrębnij ze stereo (3.0)**:
dźwięk jednakowy w obu kanałach, w którym film stereo ma dialogi, przechodzi do nowego kanału centralnego, a lektor trafia
tam. Nowa ścieżka ma wtedy format 5.1 (AC-3 640 kbit/s, E-AC-3 dla filmu w E-AC-3), a kanały LFE i surround są ciche;
odtwarzana w stereo zachowuje proporcje dźwięku filmu, z głośnością, jaką odtwarzacz daje każdemu filmowi 5.1. Kanał C niesie dialogi o 3 dB głośniej, niż miał je każdy z boków, więc film
zmiksowany blisko pełnej skali wychodzi do 3 dB ciszej: cała ścieżka jest ściszana według tej samej zasady co każdy miks. W ścieżce z kanałem centralnym, własnym albo utworzonym, pole **Ściszanie
oryginalnego dźwięku** ma **Wszystkie kanały** (domyślnie: zmierzone przez nas polskie ścieżki z lektorem ściszają wszystkie
kanały filmu) albo **Tylko kanał centralny**: muzyka i efekty w pozostałych kanałach zostają na swoim poziomie, ściszany jest
tylko dialog, a dane okna mówią **Ściszanie oryginalnego dźwięku: Tylko kanał centralny**. Wiersze zadania mówią to samo: „Kanał
centralny utworzony ze ścieżki stereo (3.0)”, „Lektor trafia do kanałów: C”, „Oryginalny dźwięk ściszany tylko w kanałach: C”.

Kto wykonuje pracę:

- **Na silniku wbudowanym** NAS sam tłumaczy i czyta. Z angielskiego na polski tłumaczy Argos, z pozostałych języków Bergamot (silnik
  tłumaczeń Firefoksa), przez angielski, gdy żaden z języków nie jest angielskim. Czyta głos Piper wybrany dla języka: dla polskiego darkman, chyba że wybrano bass albo gosię.
  Za pierwszym razem NAS pobiera potrzebne programy i modele, z serwera Rtorrent 16 albo z własnych źródeł modeli, i
  sprawdza każdy plik, zanim go użyje;
  okno mówi, ile to jest. Zostają na NAS-ie po aktualizacjach i znikają po odinstalowaniu Rtorrent 16.
- **Z Twoim kluczem** pracuje Twoja usługa: OpenAI tłumaczy modelem wybranym w polu **Tłumaczenie napisów**, a czyta usługa
  wybrana w polu **Synteza mowy (napisy → mowa)**, OpenAI albo ElevenLabs. Do usługi trafia tylko tekst napisów. Z zapisanym
  kluczem usługa jest ustawieniem domyślnym; żeby pracę wykonał NAS, wybierz **Wbudowany (na NAS-ie)** w części
  **Zaawansowane** na jedno zadanie albo w tych dwóch polach na każde zadanie, także w Studiu.

Zanim cokolwiek zostanie przetłumaczone lub przeczytane, okno porównuje czasy wybranych napisów z mową
w ścieżce audio, po dwie minuty naraz; mówi o tym „?” obok jego linii. Gdy NAS słucha, linia mówi, ile już zrobił, na przykład
„Analizowanie mowy w ścieżce English (E-AC-3 5.1): 40%”, a **Utwórz film** czeka. Potem:

- „Napisy pasują do mowy w filmie.”: lektora można uruchomić. Napisy, które pasują do mowy tam, gdzie stoją, i są od niej
  mniej niż pół sekundy, liczą się jako pasujące: kwestia i tak zaczyna się 0,85 s po napisie, wcześniej, gdy jest długa.
- Napisy przesunięte: linia mówi, o ile, na przykład „Te napisy pojawiają się 3,50 s po mowie w filmie.” albo „Te napisy
  przygotowano dla 25 fps, a film ma 23,976 fps. Rozjeżdżają się z mową nawet o 104,20 s.” **Dopasuj do mowy** i **Zostaw bez
  zmian** są tuż pod nią. **Dopasuj do mowy** przesuwa każdy napis przed czytaniem, a nowy film dostaje przesunięte napisy;
  same napisy się nie zmieniają. **Zostaw bez zmian** czyta je tam, gdzie są. Wybierz jedno i uruchom lektora.
- „Te napisy nie pasują do mowy w tym filmie.”: prawdopodobnie są do innej wersji filmu, ze streszczeniem poprzednich odcinków
  albo innymi cięciami, i lektor czytałby w złych miejscach. Okno wymienia napisy tego filmu, które pasują, każde z przyciskiem
  **Użyj**; **Otwórz Studio** otwiera tam film, a **Synchronizacja punktowa** ustawia czasy ręcznie; **Czytaj mimo to**
  czyta napisy bez zmian.
- Gdy napisów nie da się sprawdzić (jest ich mniej niż 20, w ścieżce audio nie ma mowy albo dialogów jest za mało do
  porównania), okno mówi dlaczego i lektora można uruchomić.

Zadanie sprawdza napisy jeszcze raz, zanim cokolwiek przeczyta. Do OpenAI ani ElevenLabs nie trafia żaden napis, który
sprawdzenie uzna za przesunięty albo z innej wersji, chyba że wybierzesz **Dopasuj do mowy**, **Zostaw bez zmian** albo
**Czytaj mimo to**. Lista **Napisy** ma też ścieżki napisów projektu Studia tego filmu, które
mają własne napisy, na przykład zrobione tam tłumaczenie, nazwane jak „Polski (SRT) · Studio C2”.

„?” obok danej albo pola w tym oknie otwiera objaśnienie tuż pod swoją linią i przesuwa resztę okna w dół, na telefonie
i na komputerze, więc nie zasłania żadnego pola ani przycisku; zamyka je ponowne naciśnięcie „?” albo jego X. „?” obok tytułu
okna otwiera ten rozdział instrukcji nad oknem.

Gdy sprawdzenie odczyta napisy, **Wysyłane do OpenAI** albo **Wysyłane do ElevenLabs** podaje ich liczbę i liczbę znaków,
także dla ścieżki wewnątrz filmu. Tłumaczenie dostaje każdy napis, który ma tekst, tak jak jest zapisany; głos dostaje napisy,
w których jest coś do przeczytania, bo nie czyta opisu dźwięku, piosenki ani imienia mówiącego. Gdy tłumaczy OpenAI, a czyta
ElevenLabs, OpenAI dostaje napisy, na przykład „694 napisy, znaków: 23 866”, a ElevenLabs ich tłumaczenie, na przykład „651
przetłumaczonych napisów”.

Ile kosztuje jeden odcinek o długości 42 minut (694 angielskie napisy przeczytane po polsku, ceny z 14 listopada 2026 r. w
dolarach amerykańskich; jak to policzono, z pozostałymi modelami i planami, opisuje przewodnik po Studiu w części
[Ile kosztuje lektor](studio#ai-costs)):

| Tłumaczenie i głos | Jeden odcinek |
| --- | --- |
| Wbudowane, na NAS-ie | za darmo |
| Tłumaczenie wbudowane, ElevenLabs Eleven v4 Turbo / Eleven v4 | 0,86 / 1,71 |
| OpenAI GPT-6 Luna i GPT Audio 1.5 | około 2,80 |
| OpenAI GPT-6 Astra i GPT Audio 1.5 | około 3,35 |

Ponownie uruchomiony przebieg z tym samym głosem płaci tylko za napisy jeszcze nieprzeczytane, a odczyty ElevenLabs, które są
już w historii Twojego konta, nic nie kosztują.


### Kwestie, które się nie mieszczą

Gdy napisy są już sprawdzone z mową, okno wylicza, których kwestii głos nie zdąży przeczytać w ich czasie, nawet 1,1 raza
szybciej, i zanim cokolwiek zostanie przeczytane, mówi, co się z nimi stanie, na przykład „3 kwestie nie mieszczą się w tempie
tego głosu: 2 skrócone na NAS-ie, 1 krótka pominięta.” albo „Wszystkie kwestie mieszczą się w tempie tego głosu.”. Długość
każdej kwestii wynika z liczby jej znaków i tempa, w jakim głos czyta w tym języku, albo z odczytu tego samego tekstu, który NAS
już ma; zadanie czyta potem według tych samych zasad. Ten sam głos mówi po francusku czy włosku więcej znaków na sekundę niż po
polsku, więc francuska kwestia zachowuje więcej słów, zanim zostanie skrócona. Przy głosie OpenAI albo ElevenLabs NAS liczy
tempo z jego odczytów, gdy ma ich co najmniej 40 w tym języku.

- Polska kwestia jest skracana na NAS-ie, za darmo, tak jak skraca ją lektor: najpierw odpadają wtrącenia w rodzaju „No,” albo
  „Słuchaj,”, imię użyte jako zwrot do kogoś i słowa takie jak „chyba”, nigdy słowa niosące treść.
- Gdy tłumaczy OpenAI, krótszy tekst pisze OpenAI. Dostaje też kwestię przed i po, a polecenie każe mu zachować każde imię,
  liczbę i przeczenie, zostawić pytanie pytaniem i wykorzystać większość miejsca, jakie głos ma w czasie kwestii, ale go nie
  przekroczyć. Krótszy tekst za długi na to miejsce, dużo od niego krótszy albo bez imienia, liczby lub (po polsku) przeczenia
  nie jest brany: OpenAI dostaje kwestię jeszcze raz, z powodem, a kwestia nadal bez dobrego krótszego tekstu jest czytana w
  całości. Gdy na kwestię zostaje miejsce na mniej niż 12 znaków, NAS najpierw sprawdza, czy zmieści się w całości (zaczęta
  trochę wcześniej albo później), gdy pozostałe są skrócone; jeśli tak, jest czytana w całości. Jeśli nie, a ma do pięciu słów,
  jest pomijana, tak jak lektor zostawia krótką odpowiedź dźwiękowi filmu; jest na liście, a **Czytaj w całości** każe ją
  przeczytać. Dłuższa idzie do OpenAI jak każda inna. Przed tłumaczeniem okno nie zna kwestii, więc mówi „Kwestie za długie na
  tempo tego głosu OpenAI skróci przed przeczytaniem.” i ma przycisk **Pokaż kwestie**: OpenAI tłumaczy wtedy napisy od razu, a
  nie po starcie, i pisze krótsze teksty. Lektor czyta potem to tłumaczenie i te teksty, więc za tłumaczenie nie płacisz dwa
  razy; dodatkowo kosztuje tylko skracanie, kilka centów. Bez **Pokaż kwestie** zadanie robi to samo po starcie.
- Krótka kwestia, do trzech słów, na przykład „Tak.” albo samo imię, jest pomijana, gdy nie ma na nią miejsca; słychać ją
  w dźwięku filmu.
- Kwestia, która nie jest skrócona (inny język przetłumaczony na NAS-ie, nic do pominięcia, brak dobrego krótszego tekstu od
  OpenAI), jest czytana w całości i urwana na ostatniej pauzie przed następną kwestią.

Gdy NAS pracuje, wiersz to mówi, na przykład „Tłumaczenie na NAS-ie, by sprawdzić, które kwestie się zmieszczą: 40%”: na silniku
wbudowanym NAS tłumaczy napisy w tle, żeby znaleźć te kwestie, a zadanie bierze potem to tłumaczenie („Tłumaczenie: zrobione
przed startem, żeby pokazać kwestie, które się nie mieszczą”). **Pokaż kwestie** wyświetla ich listę:

*Rysunek: Lista kwestii, które się nie mieszczą*

| Część | Co to jest |
| --- | --- |
| Liczba | Ile kwestii się nie mieści i co się z nimi stanie. |
| Pokaż kwestie | Otwiera listę; **Ukryj kwestie** ją zamyka. |
| Kwestia | Jej czas, pełny tekst, a pod nim to, co zostanie przeczytane: krótszy tekst, „Pominięta.” albo „Pełny tekst, urwany na pauzie.”. |
| Czytaj w całości | Czyta kwestię w całości: nie jest skracana ani pomijana, a może skończyć się na pauzie albo zostać lekko przyspieszona. Wiersze zadania ją liczą: „Napisy przeczytane w całości, zgodnie z Twoim wyborem: 1”. |

Niczego więcej nie trzeba zatwierdzać: **Utwórz film** czyta to, co pokazuje lista. Kwestia już przeczytana i opłacona, która się
nie mieści, też jest skracana, a jej krótszy tekst zostaje przeczytany i opłacony raz.

Zadanie widać na dole strony pod tytułem **Tworzenie filmu z lektorem · polski**, z przyciskiem **Zatrzymaj**, który działa na
każdym etapie: czyta napisy, przy pierwszym użyciu pobiera to, czego potrzebuje, tłumaczy napisy, czyta każdy na głos,
miksuje głos z dźwiękiem filmu i przekazuje wynik Narzędziom MKV, które zapisują nowy plik. Linia zadania mówi, co się
dzieje: „Tłumaczenie: 12 z 26”, „Czytanie: 3 z 26”, „Miksowanie: 42%”, „80% nowego pliku”, potem „Sprawdzanie”. Pasek
przechodzi przez wszystkie etapy według tego, ile każdy trwa; przy filmie z niewieloma napisami najwięcej czasu zajmują miks
i nowy plik. Głos czyta tak jak polscy lektorzy zmierzeni w prawdziwych filmach, a dwie kwestie
nigdy nie brzmią naraz. Każda kwestia zaczyna się 0,85 s po napisie; długa zaczyna się wcześniej, najwcześniej razem
z napisem. NAS przyspiesza kwestię najwyżej 1,1 raza, bez zmiany wysokości głosu, i zostawia między kwestiami około pół
sekundy. Kwestia, która by się nie zmieściła, jest skracana albo pomijana tak, jak pokazało okno ([Kwestie, które się nie
mieszczą](#kwestie-które-się-nie-mieszczą)); kwestia, która dalej się nie mieści, kończy się na pauzie. Zadanie liczy każdy z tych przypadków.

Film zachowuje swój dźwięk: ściszane są tylko jego dialogi i tylko wtedy, gdy czyta lektor. W ścieżce 5.1 albo 7.1 to kanał
centralny, o 10 dB ciszej; kanały przednie boczne, tylne i LFE zostają na swoim poziomie. W stereo to część dźwięku wspólna
dla obu kanałów, w paśmie od 200 Hz do 4 kHz, więc dźwięk z jednej strony, bas i wysokie tony zostają na swoim poziomie.
Dialogi cichną przez 0,75 s od chwili tuż przed głosem, wracają przez 0,8 s po nim i zostają ściszone w przerwie krótszej
niż 1 s. Głos trafia do kanału centralnego, a w stereo do obu przednich kanałów z poziomem −3 dB. Jest obcięty poniżej 50 Hz
i ustawiony na głośność dialogów filmu, czyli głośność filmu wtedy, gdy na ekranie są napisy. Głośne sceny bez słów nie
podgłaśniają więc lektora. Wcześniej głos jest mierzony: gdy jego słowa wybijają się ponad jego własny średni poziom bardziej
niż u lektora, łagodny kompresor je wyrównuje, a limiter zatrzymuje jego rzadki szczyt, każdy tylko tyle, ile ten głos
potrzebuje. Gdy napisów jest mniej niż na 5 sekund, głos jest ustawiony 1 LU głośniej niż cały film. Przy ścieżce z kanałem
centralnym w polu „Ściszanie oryginalnego dźwięku” można nadal wybrać wszystkie kanały. Każda ścieżka dźwiękowa filmu jest czytana
w pełnym zakresie, bez kompresji, o którą ścieżka AC-3 albo E-AC-3 prosi odtwarzacz. Gdyby szczyt rzeczywisty miksu przekroczył wyższą z dwóch wartości: szczyt rzeczywisty
samego filmu albo −1 dBTP, cała ścieżka jest ściszona o jedną stałą wartość, nigdy kompresowana. Nowa ścieżka ma format filmu: AC-3 640 kbit/s dla 5.1 (E-AC-3 zostaje
E-AC-3), także dla ścieżki o trzech do pięciu kanałach, zapisanej jako 5.1; E-AC-3 1536 kbit/s 5.1 dla 7.1; AC-3 albo E-AC-3
192 kbit/s dla takiego stereo, AAC 192 kbit/s dla innego stereo i mono; 5.1 dla stereo z utworzonym kanałem centralnym. Po zakończeniu zadania jego wiersze podają szczyt, szczyt rzeczywisty i RMS każdego kanału przed i po, a także
głośność ścieżki i zakres głośności.

Nowy plik to `Film - Polski (lektor).mkv` obok filmu (dla innych języków `Film - Deutsch (voice-over).mkv` i tak dalej). Ma
wszystkie ścieżki filmu, skopiowane bez zmian. Nowa ścieżka audio nazywa się **Polski (lektor)**. Stoi zaraz po ścieżce, z
której powstała, albo przed pierwszą polską ścieżką filmu, gdy ta jest wcześniej, i jest domyślna; pozostałe ścieżki audio
filmu nie są. Przetłumaczone napisy, też nazwane **Polski (lektor)**, stoją zaraz po napisach, z których powstały. Sam film
nigdy się nie zmienia, więc torrent dalej go seeduje. **Szybko utwórz film z lektorem** na nowym pliku zastępuje jego własnego lektora i
napisy, zamiast dodawać kolejne; wynik dostaje następną wolną nazwę, np. `Film - Polski (lektor) (2).mkv`. Plex nie odtwarza
pliku audio, który leży obok filmu, dlatego lektor trafia do środka pliku MKV.

Każdy napis, który zadanie przeczyta, zostaje na NAS-ie, zachowany dla tego filmu, jego napisów i języka. Gdy zadanie
zatrzyma się albo przerwie w połowie, uruchom je ponownie z tym samym głosem: OpenAI albo ElevenLabs dostaje do
przeczytania tylko napisy, których jeszcze nie przeczytało, więc za żaden nie płacisz dwa razy, a zadanie podaje, ile wzięło
z poprzedniego uruchomienia. Przy ElevenLabs zadanie zagląda też do historii Twojego konta: napis, który ElevenLabs już
przeczytało tym samym głosem, modelem i ustawieniami, zostaje pobrany stamtąd, co nie kosztuje kredytów. Aby poprawić źle przeczytane napisy, otwórz ponownie **Szybko utwórz film z lektorem** dla filmu. Okno podaje,
ile napisów jest zachowanych, i ma przycisk **Przeczytaj napisy ponownie**: listę napisów z początkiem, tekstem, głosem
i przyciskiem odtwarzania oraz wyszukiwanie. Zaznacz napisy do ponownego przeczytania, jeśli chcesz, wybierz inny głos
w części **Zaawansowane** i naciśnij **Przeczytaj ponownie 2 napisy**. Przeczytane zostaną tylko one; pozostałe zostaną
dokładnie takie, jakie były, a lektor zostanie zmiksowany od nowa do nowego pliku obok pierwszego, np.
`Film - Polski (lektor) (2).mkv`. Zachowane napisy znikają 30 dni po ostatnim użyciu przez lektora oraz po odinstalowaniu
Rtorrent 16.

*Rysunek: Szybko utwórz film z lektorem po wcześniejszym lektorze*

| Część | Co to jest |
| --- | --- |
| Już przeczytane | Ile napisów tego filmu ten głos już przeczytał. Są zachowane i nie są czytane ani opłacane ponownie. |
| Przeczytaj napisy ponownie | Otwiera listę zachowanych napisów. |

*Rysunek: Okno Przeczytaj napisy ponownie*

| Część | Co to jest |
| --- | --- |
| Wyszukiwanie | Pokazuje tylko napisy, których tekst zawiera wpisane słowa. |
| Napis | Zaznacz go, aby został przeczytany ponownie. |
| Odtwórz | Odtwarza napis tak, jak został przeczytany; ponowne naciśnięcie zatrzymuje. |
| Przeczytaj ponownie 2 napisy | Uruchamia zadanie: czytane są tylko zaznaczone napisy, potem lektor jest miksowany od nowa do nowego pliku. |

Gdy do filmu nie da się dodać lektora, okno mówi dlaczego: film nie ma ścieżki audio, nie ma napisów tekstowych, ma tylko
napisy-obrazki, na NAS-ie nie da się ich przetłumaczyć, NAS nie ma głosu dla tego języka albo film nie jest plikiem MKV.

## Edytor szesnastkowy

1. Wybierz **Otwórz za pomocą › Hex** w menu pliku.
2. Kliknij bajt i wpisz dwie cyfry szesnastkowe albo naciśnij Tab i wpisuj znaki. Zmienione bajty są podświetlone, dopóki
   ich nie zapiszesz.
3. Ctrl+Z i Ctrl+Y cofają i ponawiają, Ctrl+S zapisuje zmienione bajty w miejscu.

Ctrl+G przechodzi do przesunięcia (`0x1F00`, `1F00h` albo `7936`), Ctrl+F szuka bajtów (`48 65 6C`) albo tekstu
(`"Hello"`), Ctrl+Shift+F wstecz. Panel z boku odczytuje bajty pod kursorem jako liczby każdej szerokości, w obu
kolejnościach bajtów. Edytor czyta plik po 64 KB, więc plik każdej wielkości otwiera się od razu. Zmienia bajty, ale
nigdy ich nie wstawia ani nie usuwa: wstawiony bajt oznaczałby zapisanie całego pliku od nowa. Na telefonie wiersz
ma 8 bajtów zamiast 16, więc mieści się na ekranie bez przewijania w bok.

## Archiwa i obrazy płyt

Archiwum ZIP, 7z, RAR, TAR, CAB albo WIM i obraz ISO albo UDF otwierają się jak folder: Enter albo podwójne naciśnięcie
wchodzi do środka, a ścieżka pokazuje archiwum jako plakietkę z jego folderami za nią. Plik w środku otwiera się w swoim
podglądzie; w archiwum niczego nie można zmienić. Archiwum z hasłem pyta o nie raz i pamięta je, dopóki strona jest
otwarta.

- **Rozpakuj tutaj**, **Rozpakuj do „nazwa/”** i **Rozpakuj do** folderu drugiego panelu rozpakowują całe archiwum; w
  środku archiwum **Rozpakuj do** folderu drugiego panelu (F5) i **Rozpakuj obok archiwum** rozpakowują zaznaczenie,
  każdą pozycję pod jej nazwą, bez folderów nad nią. Gdy drugi panel pokazuje listę udziałów, archiwum albo wyniki
  wyszukiwania, pozycja nazywa się **Rozpakuj do** i otwiera okno wyboru folderu.
- Archiwum podzielone na części (`.part1.rar`, `.r00`, `.001`, `.zip` z `.z01`) rozpakowuje się w całości z dowolnej
  części.
- Zajęte nazwy dostają nową nazwę, tak jak przy „Zachowaj obie”.
- Archiwum z nazwą, która wychodzi poza folder (`../`, `/etc/…`), albo z dowiązaniem prowadzącym na zewnątrz nie
  rozpakowuje się wcale.
- Gdy pliki są zablokowane hasłem, a nazwy nie, albo hasło jest złe, Pliki pytają o hasło jeszcze raz.

Niektóre obrazy płyt nie mają plików do pokazania. Obraz płyty Super Audio CD (SACD) otwiera się wtedy w odtwarzaczu
muzyki, z utworami. Przy obrazie płyty CD w surowych sektorach albo przy pliku, który nie jest archiwum, choć tak się
nazywa, Pliki mówią, czym on jest, na przykład: „To obraz płyty CD w surowych sektorach, którego 7-Zip nie odczyta.
Odczyta go program do montowania obrazów płyt na komputerze.”

## Pakowanie

1. Zaznacz pliki i foldery i wybierz **Archiwum › Spakuj** w menu.
2. Wpisz nazwę, wybierz **ZIP**, **7-Zip** albo **RAR**, rozmiar części, jeśli archiwum ma być podzielone, i hasło, jeśli
   ma być. 7-Zip i RAR ukrywają za hasłem także nazwy; ZIP nie.
3. Wybierz, gdzie archiwum ma trafić, obok elementów albo do folderu drugiego panelu, i naciśnij **Spakuj**.

Nazwa jest gotowa, gdy okno się otwiera: jeden plik daje swoją nazwę bez rozszerzenia, jeden folder całą nazwę
(`Night.Train.2024` zostaje `Night.Train.2024`), a kilka elementów nazwę folderu, w którym leżą.

Archiwa RAR może tworzyć tylko program `rar` firmy RARLAB, płatny shareware, którego pakiet nie może zawierać. Żeby
pakować do RAR, pobierz „RAR for Linux x64” z rarlab.com i umieść plik `rar` i swój plik licencji `rarreg.key` w folderze
`rar` w katalogu bazowym. Okno pakowania podaje ten folder jego prawdziwą ścieżką, na przykład
`/share/CACHEDEV1_DATA/Rdownload2/rar`, gdy katalogiem bazowym jest udział Rdownload2. Rtorrent 16 znajduje je tam, a okno pakowania pokazuje wersję
i nazwę, na którą program jest zarejestrowany. RARLAB robi ten program tylko dla NAS-ów x86_64; na NAS-ie ARM pakowanie do
RAR nie jest możliwe. Rozpakowywanie RAR działa zawsze.

Archiwów UHARC (`.uha`) nie da się otworzyć na NAS-ie: UHARC istnieje tylko jako program dla DOS-a i Windows i żaden
program do niego nie działa na NAS-ie.

## Sumy kontrolne

- **Sumy kontrolne › Utwórz plik sum kontrolnych** zapisuje jeden plik sum dla zaznaczenia, razem z folderami: CRC32 jako
  plik `.sfv` albo MD5, SHA-1, SHA-256 lub BLAKE3 w formacie md5sum i podobnych. Takie pliki czytają QuickSFV, cksfv,
  md5sum i b3sum.
- **Sumy kontrolne › Sprawdź** na pliku `.sfv`, `.md5`, `.sha1`, `.sha256` albo `.blake3` sprawdza każdy plik, który ten
  plik wymienia. Przebieg pracy wymienia każdy zły albo brakujący plik i kończy się liczbami.
- **Właściwości** pliku mają **Oblicz**, które pokazuje wszystkie pięć sum tego pliku.

## Torrenty z Plików

**Utwórz torrent** w menu pliku albo folderu otwiera okno tworzenia torrenta z tym elementem jako źródłem.

## Montowanie obrazu płyty

**Zamontuj** na obrazie ISO albo UDF pokazuje jego zawartość jako folder tylko do odczytu, który czyta każda część
panelu, także odtwarzacz. **Odmontuj** w menu folderu kończy montowanie; montowanie nieużywane przez 30 minut kończy się
samo, tak samo jak każde montowanie przy zatrzymaniu pakietu. Przeglądanie obrazu jak folderu (wyżej) nie wymaga
montowania.

## Konwersja

1. Zaznacz film, utwór albo obraz, albo kilka plików jednego rodzaju, i wybierz **Konwertuj** w menu.
2. Wybierz **Format**. Lista zaczyna się od formatów ostatnio użytych dla tego rodzaju pliku, w grupie **Ostatnio
   używane**, a ostatnio użyty jest już wybrany; reszta stoi w grupie **Wszystkie formaty**. Pod listą stoi opis
   wybranego formatu, a format, którego nie przyjmie żaden zaznaczony plik, jest wyszarzony, z powodem pod listą. Na dole
   okno mówi, co wybrany format zrobi z plikami, na przykład „Z: FLAC 24/96 → Do: MP3 320 kbit/s, 16 bitów stereo
   48 kHz”, oraz ile plików pominie i dlaczego.
3. Dla filmu kodowanego od nowa (H.264, H.265 albo VP9) wybierz **Rozmiar i jakość**: **Jak w źródle**, **Mniejszy
   plik** (niższa jakość, najwyżej 1080 linii), **Dużo mniejszy plik** (jeszcze niższa, najwyżej 720 linii i 30 klatek
   na sekundę, dźwięk w około dwóch trzecich swojej przepływności) albo **Własne**. **Rozdzielczość** i **Jakość** (stała
   jakość nazwana słowem takim jak Wysoka albo Dobra; „?” przy polu podaje wartość CRF każdego słowa) pokazują i zmieniają to, co wybrano. Listy proponują tylko
   wartości niższe niż w filmie: nic nie jest powiększane i żadna klatka nie jest dorabiana. W grupie **Audio** wybierz format
   (MP4: AAC, AC-3 albo E-AC-3; WebM: Opus), **Kanały** (**Jak w źródle**, na przykład 5.1, albo **Stereo
   (zmiksowane)**) i **Przepływność** pierwszej ścieżki dźwięku. **Zaawansowane** mają **Stała przepływność zamiast
   jakości** (w kbit/s) i **Klatki na sekundę**. Dla MP3 wybierz przepływność: 320, 256, 192, 160 albo 128 kbit/s.
4. **Do:** pokazuje folder, do którego trafi wynik. Wybierz **Ten folder** albo **Drugi panel**, albo inny folder
   przyciskiem **Przeglądaj**. Naciśnij **Konwertuj**.

Na komputerze pola stoją w dwóch kolumnach, na telefonie w jednej. Przebieg pracy mówi, co wybrano, na przykład „Obraz:
h264 1280x720 8-bit 50 fps → h264 854x480 8-bit 25 fps, jakość 26 (CRF)” i „Dźwięk: ścieżek: 2, dts, ac3 → ac3 640,
192 kbit/s”. **MKV na MP4 bez ponownego kodowania**, **Tylko dźwięk** i **FLAC** nie mają czego ustawiać: okno mówi
dlaczego pod listą.

Presety filmów: **MP4, H.264** działa na prawie każdym urządzeniu; **MP4, H.265** daje mniejszy plik;
**WebM, VP9 i Opus** jest dla przeglądarek i trwa najdłużej; **MKV na MP4 bez ponownego kodowania** przenosi obraz
i dźwięk bez zmian do pliku MP4, więc idzie szybko; **Tylko dźwięk** zapisuje pierwszą ścieżkę dźwięku jako AAC. Każda
ścieżka dźwięku i wszystkie napisy tekstowe idą razem z filmem. Napisy w postaci obrazków (PGS), których MP4 nie
pomieści, zostają pominięte, a przebieg pracy to mówi.

Muzyka jest konwertowana tylko wtedy, gdy nie traci się niczego, co dałoby się zachować. Utworowi stratnemu (MP3, AAC,
Vorbis, Opus, WMA) Pliki nie proponują niczego: konwersja tylko pogorszyłaby jakość. Bezstratny (FLAC, WAV, AIFF, ALAC,
APE, WavPack, DSD jako DSF albo DFF) ma dwa presety. **MP3** zapisuje wybraną przepływność (320 kbit/s, jeśli nie wybierzesz mniej) ze stałą przepływnością w stereo,
z 16-bitowej wersji źródła: muzyka 24-bitowa jest zmniejszana z ditheringiem, częstotliwości z rodziny 44,1 kHz (88,2,
176,4 kHz) i DSD wychodzą w 44,1 kHz, pozostałe (96, 192 kHz) w 48 kHz, a więcej kanałów jest miksowanych do dwóch.
**FLAC** zachowuje bity i częstotliwość źródła; źródło 32-bitowe, zmiennoprzecinkowe albo DSD wychodzi w 24 bitach,
najwięcej, ile zapisuje ten FLAC, a DSD64 w 88,2 kHz, szybsze DSD w 176,4 kHz. FLAC nie jest ponownie zamieniany na
FLAC, a FLAC nigdy na WAV. Tagi i okładka idą razem z plikiem. Zaznaczenie, które łączy utwory stratne i bezstratne,
konwertuje bezstratne i mówi, ile plików pominęło.

H.264 przyjmuje film bez HDR; film 10-bitowy wychodzi w 8 bitach. Film z HDR (HDR10, HLG albo Dolby Vision z obrazem
HDR10 pod spodem) **MP4, H.264 SDR z HDR** dopasowuje do ekranu bez HDR (tone mapping jasnego zakresu). **MP4,
H.265** oraz **WebM, VP9 i Opus** zachowują 10 bitów i HDR filmu, razem z danymi HDR10 o ekranie masteringu i poziomach
jasności. Filmu w Dolby Vision profil 5 nie da się przekonwertować: jego kolory pokazuje dobrze tylko jego własny
dekoder.

Dźwięk filmu zachowuje swoje kanały, chyba że wybierzesz **Stereo (zmiksowane)**. W MP4 domyślny jest AAC: 384 kbit/s
dla 5.1 i 192 dla stereo. AC-3 (do 640 kbit/s, dla 5.1 domyślnie 640) odtwarza prawie każdy telewizor i amplituner.
E-AC-3 sięga 1536 kbit/s (dla 5.1 domyślnie 768). WebM przyjmuje tylko Opus. Lista **Przepływność** dotyczy pierwszej
ścieżki dźwięku; pozostałe ścieżki dostają przepływność w proporcji do swoich kanałów, więc komentarz stereo obok
ścieżki 5.1 w AC-3 640 kbit/s dostaje 192. AC-3 i E-AC-3 mieszczą najwyżej 5.1: ścieżka 7.1 jest miksowana do 5.1,
a przebieg pracy mówi „Downmix: 7.1 → 5.1. Osiągnięto limit kanałów kodeka AC-3. Poziomy sygnału audio zostały
obniżone, aby zapobiec przesterowaniu.” Każdy downmix, także do stereo, obniża poziomy tak, że zmiksowane kanały nie
przesterowują. DTS nie jest proponowany: koder DTS w FFmpeg tego pakietu jest eksperymentalny i zapisuje
kanał LFE za cicho i z opóźnieniem.

Na NAS-ie z grafiką Intel albo z kartą NVIDIA i sterownikiem NVIDIA GPU Driver od QNAP-a H.264 i H.265 są dekodowane i
kodowane na grafice. Lista **Format** pokazuje przy każdym formacie, gdzie działa na tym NAS-ie, na przykład **MP4,
H.264 (.mp4) · grafika Intel** albo **WebM, VP9 i Opus (.webm) · procesor**. Wiersz pod listą powtarza to dla wybranego
formatu, z ikoną, a gdy praca zostaje na procesorze, podaje powód. Rtorrent 16 sprawdza grafikę przy pierwszym otwarciu
okna dla filmu i ponownie po aktualizacji. Wiersz pracy **Kodowanie obrazu** mówi, czego użyto, a konwersja, której
grafika nie dokończy, jest robiona jeszcze raz na procesorze. Niższą **Rozdzielczość** też robi grafika, chyba że obraz
jest zmniejszany więcej niż dwa razy (na przykład z 4K do 720p): wtedy procesor daje lepszy obraz.

**MP4, H.264 SDR z HDR** działa w całości na grafice Intel dla filmu HDR10, razem z tone mappingiem, w każdej
**Rozdzielczości**. Obraz jest tak samo jasny jak z procesora, ale grafika ma własną krzywą tone mappingu, więc kolory i
najjaśniejsze miejsca trochę się różnią. Na Core i5-1235U z grafiką Iris Xe 84 sekundy filmu 4K HDR10 w 60 klatkach na
sekundę zajmują 35 sekund do 1080p i 27 sekund do 720p, przy ok. 10 sekundach pracy procesora; sam procesor potrzebuje
223 i 136 sekund i zajmuje cały NAS. Tone mapping zostaje na procesorze dla filmu HLG, na karcie NVIDIA (Rtorrent 16 nie
ma dla niej tone mappingu) i wtedy, gdy tone mapping na grafice Intel się nie uda. Grafika nadal dekoduje i koduje film,
a wiersz pracy **Tone mapping** podaje powód.

Zanim konwersja ruszy, sprawdza, jak bardzo zajęte są grafika i procesor. Grafika zajęta inną pracą, na przykład transkodowaniem wideo w
innym programie, jest używana dopiero wtedy, gdy nic innego nie jest wolne: najpierw wolna karta NVIDIA, potem wolna
grafika Intel, potem procesor, jeśli nie jest zajęty, i dopiero na końcu zajęta grafika. Wiersz **Kodowanie obrazu**
podaje, w ilu procentach była zajęta. VP9 i obraz HDR zachowany w H.265 są zawsze kodowane na procesorze.

Wynik dostaje nazwę źródła z nowym rozszerzeniem; gdy ta nazwa jest zajęta, dostaje numer, tak jak przy „Zachowaj obie”.
Naraz trwa jedna konwersja, obok dwóch innych prac, a następna konwersja czeka na swoją kolej; kopiowanie i przenoszenie
nigdy na nią nie czekają. Przebieg pracy pokazuje, jaka część długości filmu jest gotowa, i szybkość (1.4x to szybciej
niż odtwarzanie). **Zatrzymaj** kończy konwersję i usuwa częściowy plik. Konwersja pracuje w ukrytym folderze
`.rt16-media-stages` na górze udziału. Zostaje on tam pusty i nie zajmuje miejsca; nie usuwaj go. Gdy trwa konwersja, Konwertuj otwiera się jak
zwykle dla pliku odczytanego w ostatnich 15 minutach; dla każdego innego mówi **Zajęte** i ma **Ponów**. Konwersje
zlecone w tym czasie czekają na swoją kolej i każda jest sprawdzana jeszcze raz, gdy przyjdzie jej kolej. **Limit czasu**
kończy sprawdzanie po 30 sekundach, a **Ponów** zaczyna od plików jeszcze nieodczytanych.

### Obrazy

**Konwertuj** przyjmuje obrazy JPEG, PNG, WebP, GIF, BMP, TIFF i JPEG 2000 oraz zdjęcia HEIC, HEIF i AVIF z telefonów
i aparatów. Robi z nich **JPEG**, który otwiera się wszędzie (przezroczyste miejsca będą białe), albo **PNG**, który
zachowuje każdy piksel i przezroczystość, ale daje większy plik.

1. Wybierz **Format**.
2. W **Rozmiar i jakość** wybierz **Jak w źródle** (pełny rozmiar w wysokiej jakości), **Mniejszy plik** (jakość o
   stopień niższa, dłuższy bok najwyżej 2560 pikseli), **Dużo mniejszy plik** (o dwa stopnie niższa, najwyżej 1280
   pikseli) albo **Własne**. **Jakość** pokazuje stopień (Bardzo wysoka, Wysoka, Dobra, Średnia albo Niska; PNG jej nie
   ma).
3. **Rozmiar** pokazuje szerokość × wysokość w pikselach. Wpisz szerokość, a wysokość dopasuje się sama, dopóki przycisk
   z ogniwem zachowuje proporcje; po jego wyłączeniu obie liczby są brane tak, jak je wpiszesz. **%** zamienia rozmiar
   na jeden procent. Wiersz pod spodem mówi, czym stanie się obraz, na przykład „→ 720 × 960 px”. Przy kilku obrazach
   każdy zachowuje swoje proporcje w podanym rozmiarze, a wiersze na dole mówią, czym stanie się każdy z nich. Rozmiar
   większy niż obraz powiększa go, a okno to mówi; wyniku większego niż 100 megapikseli nie da się zrobić.
4. **Zaawansowane** mają **Usuń metadane (EXIF, XMP, GPS)** i **Usuń profil kolorów**.

Nowy obraz zawsze stoi prosto. Zdjęcie z telefonu zapisane bokiem, z informacją, że trzeba je obrócić, wychodzi już
obrócone, a jego metadane mówią, że obracać nie trzeba. Zachowane metadane to EXIF oryginału (data, aparat i jego
ustawienia, lokalizacja) z nowym rozmiarem. **Usuń metadane** nie zostawia w nowym pliku ani EXIF, ani XMP, ani
lokalizacji. Profil kolorów zostaje, chyba że go usuniesz. Usunięcie nie przelicza kolorów: zdjęcie o szerokiej gamie
kolorów, na przykład Display P3 z telefonu, wygląda wtedy bledziej, a okno to mówi. AVIF zachowuje swój profil.
Metadane z pliku TIFF nie są przenoszone.

Zdjęcie HDR (z nowszego iPhone'a) jest dopasowywane do ekranu bez HDR (tone mapping). Animowany GIF daje swoją pierwszą
klatkę, a TIFF z kilkoma stronami pierwszą stronę; przebieg pracy mówi, co pominięto. Animowanego WebP nie da się
przekonwertować, tak samo jak obrazu większego niż 100 megapikseli; okno to mówi. Przebieg pracy wygląda tak: „Obraz: HEIC
3024x4032 → JPEG 1440x1920”, „Jakość: wysoka”, „Metadane: zachowane” i, gdy go usunięto, „Profil kolorów: usunięty”;
powiększony obraz dodaje „Powiększono: większy niż źródło”. Obraz nie ma wierszy czasu ani szybkości.

## Narzędzia MKV

Narzędzia MKV robią nowy plik MKV ze ścieżek filmu, zapisują ścieżki osobno, dzielą film na części, a jego dźwięk
konwertują, miksują albo rozdzielają na kanały. Plik źródłowy nigdy się nie zmienia: każda operacja zapisuje nowe pliki.

U góry okna jest sześć operacji: **Edytuj ścieżki**, **Wyodrębnij**, **Podziel**, **Konwertuj dźwięk**, **Zmiksuj
dźwięk** i **Eksportuj kanały**. Gdy pliki nie nadają się do którejś, pod przyciskami stoi powód, na przykład „W tych
plikach nie ma ścieżki dźwiękowej.”. Edytuj ścieżki, Podziel, Konwertuj dźwięk i miks do nowego MKV wypisują
załączniki wszystkich odczytanych plików, każdy z polem: nowy plik zachowuje zaznaczone, na przykład czcionki napisów
dodanych z innego pliku.

1. Zaznacz film albo utwór, jeśli chcesz, razem z plikami napisów i czcionek do dodania, i wybierz **Narzędzia MKV**
   w menu. Okno czyta pliki i wypisuje ich ścieżki.
2. **Edytuj ścieżki** robi nowy plik MKV. Każda ścieżka ma pole, które ją zachowuje, **W górę** i **W dół** do zmiany
   miejsca, nazwę, kod języka (na przykład pol, en albo pt-BR), **Domyślna ścieżka** i **Wymuszona**. Ścieżka, którą
   pomijasz, jest wyszarzona i ma dopisek „pominięto”. Załączniki i rozdziały mają własne pola. **Dodaj plik** dokłada
   inny plik z NAS-a, na przykład napisy, dźwięk albo czcionkę; jego ścieżki trafiają na koniec.
3. **Wyodrębnij** zapisuje każdą zaznaczoną ścieżkę albo załącznik jako osobny plik. Kilka plików trafia do jednego
   folderu o nazwie z pola **Nazwa:**.
4. **Zapisz jako MKV** (albo **Wyodrębnij**, **Podziel**, **Eksportuj**, **Zapisz miks**) otwiera podgląd. **Z:** wymienia odczytane pliki, **Do:** to folder
   jako plakietki z ołówkiem i listą folderów, **Nazwa:** to nazwa nowego pliku, a wyszarzony wiersz pokazuje plik,
   który powstanie; nazwa już zajęta dostaje numer, tak jak przy „Zachowaj obie”. Dalej jeden wiersz na każdą ścieżkę
   nowego pliku, na przykład „Dźwięk 1: polski, AC-3 5.1, kopia”, **Rozdziały:**, **Załączniki:**, **Potrzebne
   miejsce:** (tyle praca potrzebuje wolnego miejsca na start) i **Wolne miejsce:** (co najmniej tyle zostanie).
   Ścieżka ma numer ze swojego pliku; przesunięta w górę lub w dół pokazuje też nowe miejsce, na przykład „→ #2”.
5. Pod **Pominięte lub zmienione** stoją ścieżki, które pomijasz, i każda zmiana, jaką narzędzia robią w pliku, każda
   w osobnym wierszu, na przykład nowe identyfikatory. Wiersz, który mówi, że coś może się zmienić, zależy od strumienia.
   Zaznacz każdy wiersz, także ten na górze **Wynik**: dla nowego MKV mówi, że metadane kontenera, których narzędzia
   nie rozpoznają, mogą zniknąć, a przy wyodrębnianiu, że zapisują się tylko wybrane ścieżki. Wiersz ze znakiem stop
   nie ma pola: **Zapisz** zostaje wyszarzone, a powód stoi pod wierszami.
6. **Zapisz** (albo **Wyodrębnij**, **Podziel**, **Eksportuj**) uruchamia pracę. Widać ją u dołu strony jako **Zapisywanie**; zamknięcie okna jej
   nie przerywa. **Zatrzymaj** kończy pracę i usuwa to, co zrobiła, aż do chwili zapisu wyniku. Zatrzymanie, które
   przyjdzie później, zostawia wynik, a praca mówi: „Operacja została zatrzymana po zapisaniu wyniku. Plik został
   zapisany poprawnie.” **Anuluj** najpierw pyta „Odrzucić zmiany?”, gdy wpisano nazwę, język albo czas, tak jak przycisk
   zamykania.

### Podziel

**Podziel** tnie nowy plik z zachowanych ścieżek na części, każdą w osobnym pliku MKV, w jednym folderze o nazwie z
pola **Nazwa:**: `Film-001.mkv`, `Film-002.mkv` i tak dalej. Na woluminie, który nie doda folderu bez ryzyka zastąpienia
innego, przegląd mówi o tym znakiem stopu, zanim cokolwiek zostanie zapisane; tak samo przy eksporcie kilku ścieżek albo kanałów.

1. Wybierz, jak ciąć: **Czasy** (wpisz czasy oddzielone spacjami albo średnikami, na przykład `10:00 25:30 1:02:03`;
   przecinek oddziela ułamek, więc `1,5` to półtorej sekundy), **Co N minut** (wpisz, ile minut
   trwa część) albo **Rozdziały** (zaznacz rozdziały, przy których ciąć).
2. Okno podaje liczbę części i miejsca cięć albo mówi, co jest źle: czas za końcem pliku, czas wcześniejszy od
   poprzedniego, więcej niż 100 części.
3. Ciąć można tylko przy rozdziałach najwyższego poziomu. Rozdział wewnątrz innego, rozdział na samym początku i
   rozdział przed pierwszą klatką kluczową są wyszarzone, każdy z powodem. Gdy plik ma kilka edycji, przy każdym
   rozdziale stoi nazwa jego edycji.
4. Cięcie wypada na pierwszej klatce kluczowej w podanym czasie albo po nim. Część może więc zacząć się trochę
   później, a w niektórych filmach przy cięciu ginie kilka klatek; podgląd to mówi. Film bez obrazu dzieli się jako
   jedna ścieżka dźwiękowa AAC, Opus, MP3, FLAC, AC-3, E-AC-3, Vorbis albo PCM 16- lub 24-bitowe. Cięcia idą wtedy
   za pakietami dźwięku.
5. Podgląd wymienia każdą część z nazwą i czasami, na przykład „Część 2: Film-002.mkv, 10:00 – 25:30”. Każda
   część zachowuje ścieżki, tagi i każdy zaznaczony załącznik, także czcionki z innych plików, ale nie ma rozdziałów.

### Konwertuj dźwięk

**Konwertuj dźwięk** robi nowy plik MKV: obraz i pozostałe ścieżki są kopiowane bez zmian, a zaznaczone ścieżki
dźwiękowe konwertowane.

1. Zaznacz ścieżki dźwiękowe do konwersji. Ścieżki pominiętej w nowym pliku nie da się zaznaczyć.
2. Wybierz **Format:** AAC, Opus, MP3, FLAC, AC-3 albo E-AC-3 (tylko te, które ma FFmpeg z pakietu). **Przepływność:**
   zaczyna się od wartości domyślnej dla dwóch kanałów (AAC 192, Opus 128, MP3 320 kbit/s). Pod nią okno podaje, ile
   dostanie każda ścieżka: ścieżka z większą liczbą kanałów dostaje więcej, na przykład AAC 5.1 dostaje 384 kbit/s.
   AC-3 i E-AC-3 pokazują przepływności układu pierwszej zaznaczonej ścieżki, tak jak Konwertuj: AC-3 od 384 do 640
   kbit/s dla 5.1 (domyślnie 640), E-AC-3 od 384 do 1536 (domyślnie 768); ścieżka stereo obok dostaje przepływność
   w proporcji. FLAC nie ma przepływności. AC-3 i E-AC-3 mieszczą najwyżej 5.1: ścieżka 7.1 jest miksowana do 5.1,
   a przegląd to mówi. Ich kanały przestrzenne to para boczna, więc ścieżka 5.1 z kanałami tylnymi jest zapisywana
   z bocznymi, co przegląd też mówi.
3. **Kanały:** i **Częstotliwość próbkowania:** zostają jak w każdej ścieżce, chyba że wybierzesz inne. Listy mają
   tylko to, co kodek zapisze, i żadnego układu szerszego niż najwęższa zaznaczona ścieżka. Gdy kodek nie zapisze
   układu albo częstotliwości ścieżki, na przykład MP3 i ścieżka 5.1, okno prosi o wybór. Opus zapisuje tylko 48000 Hz
   i lista to mówi. Gdy żaden układ nie pasuje do wszystkich zaznaczonych ścieżek, na przykład ścieżka stereo obok
   sześciokanałowej ścieżki bez podanego układu, okno prosi o konwersję w dwóch pracach. Gdy żaden układ kodeka nie
   pasuje do jednej zaznaczonej ścieżki, na przykład MP3 i sześć kanałów bez podanego układu, okno mówi to przy tej
   ścieżce.
4. **Zachowaj oryginał obok** zostawia oryginalną ścieżkę i dodaje za nią skonwertowaną. Bez tego skonwertowana ścieżka
   zajmuje miejsce oryginału.

### Zmiksuj dźwięk

**Zmiksuj dźwięk** łączy od dwóch do ośmiu ścieżek dźwiękowych w jedną.

1. Zaznacz ścieżki do miksu. Każda ma **Waga (0 do 4):**, domyślnie 1, i **Przesunięcie (s):**, domyślnie 0: dodatnie
   przesunięcie zaczyna ścieżkę później w miksie, ujemne obcina tyle z jej początku.
2. Miks to znormalizowana suma, tak długa jak pierwsza zaznaczona ścieżka na liście. Gdy krótsza ścieżka się kończy, pozostałe
   przez 2 sekundy wracają do pełnego poziomu.
3. Gdy ścieżki mają ten sam układ i tę samą częstotliwość próbkowania, które kodek zapisze, miks je przejmuje.
   W przeciwnym razie wybierz **Kanały:** i **Częstotliwość próbkowania:** miksu. Opus zapisuje tylko 48000 Hz i okno to
   mówi.
4. Wybierz, dokąd trafia miks: **Ścieżka w nowym MKV** (kopia filmu z miksem za ostatnią zachowaną ścieżką dźwiękową) albo
   osobny **Plik dźwiękowy**.

### Eksportuj kanały

**Eksportuj kanały** zapisuje zaznaczone kanały jednej ścieżki dźwiękowej, każdy jako plik mono: 24-bitowy WAV albo
FLAC. Pliki mają nazwy kanałów, na przykład `Film.FL.flac`; kilka plików trafia do jednego folderu o nazwie z pola
**Nazwa:**.

### Ścieżka bez podanego układu

Niektóre pliki, na przykład dźwięk PCM w pliku MKV, nie podają układu kanałów, tylko ich liczbę. Wtedy Konwertuj
dźwięk, Zmiksuj dźwięk i Eksportuj kanały proszą o układ, jaki ścieżka ma, spośród układów z tą liczbą kanałów. Okno
mówi, że wybór jest założeniem, i podgląd też to mówi.

### Czego narzędzia nie zachowują

Podgląd wymienia każdą zmianę przed startem pracy, każdą w osobnym wierszu do zaznaczenia. Pracę wykonuje FFmpeg. W
nowym pliku MKV zmienia na przykład to: kilka edycji staje się jedną, rozdziały zagnieżdżone znikają, plik, ścieżki i
załączniki dostają nowe identyfikatory, a zagnieżdżone tagi zapisuje płasko. Skonwertowana ścieżka
dźwiękowa traci tagi, które opisują jej stary strumień, na przykład statystyki mkvmerge. Klatki obrazu przed pierwszą
klatką kluczową nie zostają. Części po podziale nie mają rozdziałów. **Potrzebne miejsce:** to tyle, ile praca
potrzebuje wolnego miejsca na woluminie z pola **Do:** na start, więcej, niż zajmie wynik. **Wolne miejsce:** to co
najmniej tyle, ile zostanie wolne.

Gdy tekstu pliku napisów nie da się odczytać jako UTF-8, okno pokazuje **Kodowanie tekstu:** z UTF-8, UTF-16 LE,
UTF-16 BE, Środkowoeuropejskie (Windows-1250), Cyrylica (Windows-1251) i Zachodnioeuropejskie (Windows-1252); wybór
czyta plik jeszcze raz. Okno
zachowuje wszystkie zmiany, gdy czyta plik jeszcze raz, gdy kolejka mediów jest zajęta (naciśnij **Ponów**, nic nie
pyta samo) i gdy plik zmienił się od odczytu (naciśnij **Wczytaj ponownie**). Plik, który nie jest MKV ani WebM, na
przykład MP4, nie może być źródłem nowego MKV; okno to mówi, a jego ścieżki wciąż mogą trafić do nowego MKV z innego
pliku albo zostać wyodrębnione. Gdy plan zmienił się między podglądem a **Zapisz**, okno pokazuje nowe wiersze;
zaznacz je jeszcze raz.

### Dużo załączników

FFmpeg trzyma w pamięci każdy załącznik każdego czytanego pliku, a każde narzędzie mediów może użyć najwyżej 1 GiB;
podgląd zostawia z tego 64 MiB zapasu. Filmy z dużymi zestawami czcionek mogą potrzebować więcej. Podgląd pokazuje
wtedy wiersz ze znakiem stop, zanim cokolwiek się zapisze, na przykład „Za mało pamięci na te załączniki. Potrzeba
około 1301 MiB, a dostępny limit wynosi 960 MiB. Usuń część załączników i spróbuj ponownie.” Odznaczaj załączniki, aż
wiersz zniknie. Podział potrzebuje na każdy zachowany załącznik więcej niż nowy MKV, tak samo każda konwertowana albo
miksowana ścieżka dźwiękowa. Gdy praca nie zmieści się nawet bez żadnego załącznika, na przykład dlatego, że przy
ścieżce przesuniętej w czasie FFmpeg czyta plik dwa razy, wiersz mówi „Te pliki wymagają około … MiB pamięci, co
przekracza limit 960 MiB.” i nie podsuwa rady. Plik, którego FFprobe nie odczyta w pamięci, jaką dostał, pokazuje „Nie
można odczytać pliku …: wymaga on więcej niż … MiB pamięci.” z tą ilością pamięci.

### Dużo ścieżek dźwiękowych

Każda ścieżka dźwiękowa, którą FFmpeg konwertuje albo miksuje, dostaje własne wątki, a każdy z nich potrzebuje pamięci,
niezależnie od załączników. Konwersja więcej niż 20 ścieżek w jednej pracy nie mieści się w limicie nawet bez załączników,
a z załącznikami granica przychodzi wcześniej. Podgląd pokazuje wtedy wiersz ze znakiem stop, na przykład „Zapis tych
ścieżek wymaga około 1425 MiB pamięci, ale dostępny limit wynosi 960 MiB. Zaznacz mniej ścieżek i spróbuj ponownie.”
Odznaczaj ścieżki, aż wiersz zniknie, a resztę skonwertuj w drugiej pracy. Eksport kanałów zapisuje każdy kanał do
osobnego pliku, więc tam wiersz mówi „Zapis tych kanałów wymaga około … MiB pamięci, ale dostępny limit wynosi 960 MiB.
Zaznacz mniej kanałów i spróbuj ponownie.”

## Na telefonie

*Rysunek: Pliki na telefonie: dwie strony i pasek zaznaczenia*

1. Dwie karty u góry to dwie strony, każda z własnym folderem. Naciśnij kartę albo przesuń palcem w bok po liście,
   żeby zmienić stronę. Lista przesuwa się razem z palcem; po krótkim przesunięciu wraca, a przesunięcie od samej
   krawędzi ekranu to wstecz albo dalej przeglądarki.
2. Dotknięcie otwiera wiersz. Dotknięcie jego ikony zaznacza go i włącza tryb zaznaczania, w którym na początku
   każdego wiersza pojawia się okrągłe pole (zobacz „Zaznacz pliki i foldery”). Przytrzymanie wiersza otwiera jego menu.
3. W trybie zaznaczania pasek zaznaczenia zajmuje na dole ekranu miejsce paska menu: **Kopiuj do**, **Przenieś
   do**, **Usuń**, **Udostępnij** i **Więcej** (menu zaznaczenia). **Gotowe** kończy tryb i pasek menu wraca.
   **Nowy folder** i menu folderu (**⋯**) są na pasku narzędzi nad listą. W oknie o szerokości od 640 do 767 pikseli
   pasek na dole zostaje i ma nazwy klawiszy funkcyjnych: **Podgląd**, **Kopiuj do**, **Przenieś do**, **Nowy
   folder**, **Usuń** i **Menu**.

Długa nazwa zajmuje na telefonie dwie linie, łamane także na kropkach i myślnikach, a data stoi pod nią. Okrągłe pole
zaznaczonego wiersza zostaje okrągłe i wypełnia się znaczkiem. Przycisk ⋯ na końcu wiersza otwiera menu tego wiersza.
Lista sięga do dołu ekranu pod paskiem menu, a jej ostatni wiersz da się przewinąć nad pasek; wiersz stanu panelu (ile
folderów i plików, wolne miejsce, co jest zaznaczone) stoi pod ścieżką. **Dodaj torrent** jest na pasku menu, jak na
każdej stronie.

Każde okno (menu, Kopiuj do, Przenieś do, Utwórz dowiązanie, Właściwości, Rozpoznaj ponownie, Popraw nazwę, Udostępnij, Napisy,
okna archiwów, arkusz zaznaczenia, pytanie o zajęte nazwy) otwiera się nad listą. Jego przyciski, Esc albo gest powrotu
na telefonie je zamykają, a folder, miejsce na liście, kursor i zaznaczenie zostają takie, jak były. Zaznaczenie zostaje
też po przełączeniu Lewy i Prawy, po odświeżeniu folderu i po kopiowaniu; po przeniesieniu albo usunięciu znikają z
niego tylko elementy, których już tu nie ma.
